شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

كيفيت ولادت با سعادت پادشاه جهانگير شاه اردشير و ذكر اسامى پادشاهان مروّت‌نشان ساسانى و به‌سررسيدن دولت خسروان اشكانى

ز هر سو سپه شد بر او انجمن * ز مردان و گردان شمشيرزن

درم‌هاى آكندهء بابكان * به لشكر برافشاند شاه جوان

پى رزم و پيكار شد اردوان * ميان بست آن شاه روشن‌روان

[ 18 ب ] از آن رو شه آرشى با سپاه * شتابان بيامد چو ابر سياه

ميان دو لشكر دو پرتاب تير * چو نزديك شد خاست « 1 » بانگ نفير

به نوعى كه شد گوش افلاك كر * تو گفتى زمين گشت زيروزبر

ز ناليدن ناى در پهن‌دشت * سراسيمه بهرام بر چرخ گشت

چو دندان ارّه سپاه از دو سوى * كشيدند صف مردم جنگ‌جوى

برآمد خروش از دو رويه سپاه * جهان چون دل ظالمان شد سياه

ز گرد سواران در آن پهن‌دشت * ره خور به چرخ اندرون تيره گشت

ز بس كشته افتاد از دو گروه * شد آن دشت يكسر چو دريا و كوه

چهل روز و شب بود باران تير * ز خون دليران زمين آبگير

يكى ژرف دريا شد آن رزمگاه * نمش شد به ماهى و تفّش به ماه

چلم روز ابرى برآمد سياه * كه شد قيرگون روى خورشيد و ماه

ز قلب سپه اردشير سترگ * بغرّيد چون شير شاه بزرگ

سراسيمه شد لشكر اردوان * به زنهار بگشاد يكسر زبان

پراكنده شد آن سپه يكسره * بدان سان كه از گرگ ميش و بره

گرفتار گرديد شه اردوان * به دست دليران شاه جهان

[ 19 الف ] ببردند او را بر شهريار * به دو نيمه كردش در آن رهگذار

چنين است رسم سراى كهن * يكى تاج بَخشد يكى را كفن

از اين فتح نامى جهاندار شاه * فروزنده‌تر شد ز تابنده ماه

چو از اردوان تاج بگرفت و تخت * به فرمان يزدان و نيروى بخت

جهان شد به فرمان او بالتّمام * ز هند و ز ايران و بلغار و شام

( 1 ) . م : خواست .