شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

كيفيت ولادت با سعادت پادشاه جهانگير شاه اردشير و ذكر اسامى پادشاهان مروّت‌نشان ساسانى و به‌سررسيدن دولت خسروان اشكانى

به يك ماهگى همچو يكسال شد * به اندك زمانى قوىيال شد

چو آمد كه داند نشيب و فراز * هنر با نژادش همى گفت راز

به هر كوى و برزن كه كردى وطن * نظاره بر او مىشدى مرد و زن

به مردى و گردى و بازوى اوى * نديدى كسى هم ترازوى اوى

همى گفت هركس كه اين نامدار * بود در جهان صنعت كردگار

چو آگه شد از حال او اردوان * پر از درد گرديد تيره‌روان

طلب كرد او را به نزديك خويش * كه داند همه حالش از كم‌ّوبيش

چو آمد به دربار آن سرفراز * به دستور خدّام بردش نماز

چو ديد اردوان آن بر و برز و يال * از آن نامور خسرو بىهمال

ز بالا و ديدار او خيره ماند * همى زير لب نام يزدان بخواند

لبان پر ز افسوس و دل پر ز درد * همى ريخت از ديدگان آب زرد

[ 18 الف ] كز اخترشناسان شه ارجمند * شنيده بُد از راز چرخ بلند

كه از نسل بهمن شه دادگر * شود آشكارا يكى تاجور

كه گيرد سر تخت اشكانيان * از ايشان كند پاك يكسر جهان

پُرانديشه شد ز آن دل اردوان * از آن هم دل شهريار جوان

چنين گفت با خويشتن اردشير * كز اين نامبردار مرد دلير

رهايى نيابم به جان و به تن * بترسم بپوشد تنم را كفن

همان به كه رو آورم در گريز * مبادا نمايد به من رستخيز

به هنگام فرصت شه سرفراز * ز گلنار كنجور شد چاره‌ساز

شب تيره از رى بشد پوىپوى * سوى شهر اصطخر بنهاد روى

چو آگاه گشتند از او سركشان * كه آمد ز ره شهريار جوان

ز ساسان‌نژاد و ز بابك‌گروه * بر او انجمن شد سپه كوه‌كوه

هم از شهر خرّم « 1 » سپهبد طباك * سپاهى بياورد بىترس و باك

( 1 ) . جهرم ؟