شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

كيفيت ولادت با سعادت پادشاه جهانگير شاه اردشير و ذكر اسامى پادشاهان مروّت‌نشان ساسانى و به‌سررسيدن دولت خسروان اشكانى

به او گفت دانا كه اى كدخداى * جهان را به نيكى شده رهنماى

چنين دان كز اين گرد نيكو نهاد * يكى پادشه سر زند با نژاد

كه گيتى بگيرد به شمشير تيز * برآرد ز اشكانيان رستخيز

چو بشنيد بابك ز دانا چنين * درم داد و بسيار كرد آفرين

طلب كرد ساسان و بنواختش * به نزديك خود جايگه ساختش

[ 17 الف ] به ساسان چنين گفت اى پاكزاد * بگو از كه دارى به گيتىنژاد

چنين گفت ساسان اگر شهريار * دهد بنده‌اش را به جان زينهار

بگويم كه اصل و نژادم ز كيست * كه بر حال زارم ببايد گريست

به او گفت بابك كه اى نامدار * ز من هيچ انديشه در دل مدار

به داننده دادار چرخ بلند * كه از من نيايد به جانت گزند

چو بشنيد ساسان چو ابر بهار * دمى زار بگريست بر حال زار

وزان پس زبان را به مدحش گشاد * سخن را چنين كرد بر شاه ياد

كه ساسان ساسان بن بهمنم * چو خور در نژاد و گهر روشنم

چو بشنيد بابك ز ساسان سخن * به او گفت اى مهتر انجمن

هزاران درود و هزاران سپاس * كه ديدم تو را پاك يزدان‌شناس

تو از جان شيرين مرا بهترى * به من هرچه فرمان كنى مهترى

بفرمود تا جامهء شاهوار * بيارند با تاج گوهرنگار

به ساسان ببخشيد و كرد آفرين * كه آباد باد از وجودت زمين

يكى دخترى داشت بابك چو ماه * كه از ناز بر مه نكردى نگاه

به ساسان سپردش به آئين خويش * بر او آفرين كرد از اندازه بيش

[ 17 ب ] چو بگذشت نه مه بر آن سيم بر * جدا شد از او كودكى چون قمر

نمايان از او فرّه ايزدى * جهاندارى و دانش و بخردى

ورا نام بابك نمود اردشير * به القاب بهمن شه شيرگير

جهاندار بابك شه نامور * بپرورد او را به شير و شكر