شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

ذكر سلطنت لهراسب و اسامى اولاد او و مدّت دولت او

عروس جهان زان بپوشيد چهر * به آن نامبردار افكند مهر

[ 15 ب ] جهاندار اسكندر نامور * كه داراب بهمن بد او را پدر

جهان شد به زير نگينش چو موم * ز هند و ز چين و ز ايران و روم

شه بحر و بر شد به حكم إله * ز يأجوج و مأجوج شد كينه‌خواه

ز ظلمات و سد بستن او عيان * گواهى « 1 » روشن بود در جهان

به روى زمين نامدارى نماند * كه منشور تيغ ورا برنخواند

بزرگان و گردنكشان جهان * درآورد در زير بند گران

به سال دو هفت از جهان سربه‌سر * همى باج بگرفت آن دادگر

بر اين رفته چون حكم يزدان پاك * كه آخر شود كلّ اشيا هلاك

جهاندار را آفتاب حيات * نهان گشت در چاهسار ممات

به هنگام مردن شه دادگر * بشد از پس مرگ خود چاره‌گر

به ترفيه احوال اقليم روم * كه بر وى نيارد مخالف هجوم

همه سركشانى كه بودند بند * چو بودند دانادل و ارجمند

به هريك يكى شهر و اقليم داد * كه باشند از كشور خويش شاد

نشينند هريك به مأواى خويش * نگردند با روميان كينه‌كيش

نماند به گيتى كسى برقرار * به جز ذات يكتاى پروردگار

[ 16 الف ] هر آن كس كه موجود شد از عدم * رود عاقبت هم به ملك عدم « 2 »

نباشد در اين دير بىاعتبار * كسى را مجال ثبات و قرار

منه دل به اين عالم پُرستيز * كه جا گرم ناكرده گويند خيز

هر آن‌كس كه پرورد روز نخست * به خون سرش عاقبت دست شست

يكى چون برد ديگر آرد به جا * چنين است آئين اين بىوفا

اگر بينوايى اگر سرفراز * مشو راه‌پيمائى حِرص و آز

به خشك و تر خويش خورسند باش * نهال ورع را برومند باش

( 1 ) . م : گوائى . ( 2 ) . شايد : قدم . [ ج . م ]