شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

ذكر سلطنت لهراسب و اسامى اولاد او و مدّت دولت او

نهد بر سرم افسر خسروى * دهد تخت و تاج شهى را نوى

به حسب مرامش شه پاكزاد * يكى سخت سوگند آورد ياد

پس آن‌گاه او سرور صف‌شكن * روان شد به رزم گو پيلتن

چو نزديك آمد به اين بوم‌وبر * از آن پهلو نامور شد خبر

بيامد به درگاه او بىسپاه * به آيين مهمان‌نوازى به راه

كه شاه جهان برفرازد سرم * ز احسان ببخشد يكى افسرم

بيايد به ايوان دستان سام * كند از قدومش مرا شادكام

دُر و گنج و دينار سازم نثار * پى مقدم نامور شهريار

پس آنگه بيايم به درگاه شاه * به همراهت اى خسرو نيك‌خواه

و ليكن ندارد روانم پسند * كه دستم ببندد سپهر بلند

چو بشنيد اين گفته شاه جوان * بپيچيد از راى آن پهلوان

كه مهمان نيايم سوى خوان تو * كه از شه بپيچيده پيمان تو

به فرمان او بايدت كرد بند * به درگاه آن بردنت بىگزند

[ 13 ب ] از آن پس نخواهم گناه تو را * به كيوان رسانم كلاه تو را

نيامد پسند گو پيلتن * نه از نامور شاه لشكرشكن

به پيكار بستند هر دو كمر * چو ديوان جنگى و شيران نر

دو گرد دلاور دو جنگى سوار * خروشان به مانند رعد بهار

به كف گرز هريك به كردار كوه * كزان آمدى كوه خارا ستوه

زدندى همين بر سر يكدگر * نيامد از ايشان يكى را ضرر

از آن پس به شمشير بردند دست * جهان‌پهلو و شاه يزدان‌پرست

از او هم نيامد به ايشان زيان * به رويىتن شاه و ببر بيان

كمان كيانى گرفتند باز * نمودند در هر طرف تركتاز

ز شست دو جنگى رها شد چو تير * بشد دشت آورد گه آبگير

روان گشت خون از بر و يال رخش * ز ببر بيان يل تاج‌بخش