شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

ذكر سلطنت لهراسب و اسامى اولاد او و مدّت دولت او

چو بگذشت سال وى از هفت و هشت * جهان ديد از وى بسى سرگذشت

همين گفت هركس كه اين صف‌شكن * ندارد كسى ثانى خويشتن

ز ارجاسب بگرفت كين نيا * به نيروى شمشير و لطف خدا

به روئين دزش آتشى برفروخت * كه چشم كواكب به كيوان بسوخت

رها كرد از بند او خواهران * به ايران بيامد دل شادمان

[ 12 ب ] سر شوم ارجاسب با انجمن * به نزد پدر برد و گفتا كه من

سزاوار باشم به شاهنشهى * مرا زيبد اين افسر و فرّهى « 1 »

بدان‌سان كه لُهراسب دادت نخست * مرا داد بايد سراسر درست

چو گشتاسب بشنيد از وى سخن * بلرزيد بر خويش مردى كهن

به جاماسب گفتا شه سرفراز « 2 » * ز راه متين شو مرا چاره‌ساز

كه تدبير اين نورسيده جوان * چسان كرد بايد به روشن‌روان

به او گفت جاماسب اى شهريار * تو را باد شاهنشهى برقرار

كه اين نامور را سر آيد زمان * به رزم سپهدار زابُلستان

چو بشنيد بنشاند « 3 » پيشش پسر * به او گفت اى گرد خورشيد فرّ

از اين در برو جانب نيمروز * همه كشورش را به آتش بسوز

يكى بدكنش هست بسيار سال * كه نامش بود در جهان پور زال

دو دستش پس پشت بسته چو سنگ * فكنده به گردن سرى پالهنگ

چو آرى به دربار من در زمان * سپارم تو را تخت و تاج مهان

چنين پاسخ آورد اسفنديار * كه اى شيردل خسروى كامكار

اگر يار باشد خداوند مهر * نتابد ز من بخت بيدار چهر

[ 13 الف ] به نيروى مردى و بخت بلند * دو دستش ببندم به خمّ كمند

و ليكن ببايد كه شاه بلند * چون اين خدمتم را نمايد پسند

( 1 ) . م : فرّوهى . ( 2 ) . م : سرافراز . ( 3 ) . م : بنشاد .