شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١

ذكر سلطنت طبقهء دويم از پيشداديان

از آن روى اين مجلس آراستم * مى و رود و رامشگران خواستم

به او گفت رستم كه برگوى نام * كه يابم ز نام و نشان تو كام

بگفتا منم جم‌نسب كيقباد * ز پشت فريدون والانژاد

تهمتن فرود آمد از پشت زين * ببوسيد در پيش خسرو زمين

گرفت آفرين بر جهان شهريار * كه جاويد بادا تو را روزگار

سرت سبز باد و تنت بىگزند * نپيچد ز حُكمت سپهر بلند

جهاندار از لطف بنواختش * به نزديك خود جايگه ساختش

ز ايران بپرسيد و از رنج راه * ز دستان سام و سران سپاه

يلى پر هنر گفت چون بخت شاه * ستايش نمايند بر تخت شاه

همه چشم در راه چهر تواند * دل‌آكنده يكسر به مهر تواند

نشايد نشستن شها ، برنشين * كه بىشهريار است ايران‌زمين

چو بشنيد از وى سرافراز شاه * نشست از بر اسپ و پيمود راه

غرض ، آمد او شاه با داد و دين * به يارى رستم به ايران‌زمين

بزرگان ايران چو چهره قباد * بديدند يكباره گشتند شاد

[ 11 الف ] بر آن آفرين‌خوان به شاهى شدند * غلامش ز مه تا به ماهى شدند

يكى جشن خرّم بياراستند * بزرگان به پيشش به پا خاستند « 1 »

نشست از بر تخت شاهنشهى * به فرّ فريدون چون سرو سهى

دليران گردنكش شيرفش * همه پيش او دست كرده به كش

شد از عدل او خسرو كامران * به هم صعوه و باز هم آشيان

چنان عدلش از كج‌روان كينه خواست * كه در عهد آن مار مىرفت راست

همه شهرياران با آفرين * ز نامش نمودند نقش نگين

جهان سربه‌سر شد به فرمان او * سر سركشان شد به پيمان او

چو صد سال بر تخت جم ، كيقباد * به شاهى بُد « 2 » از بخت شاد

( 1 ) . م : خواستند . ( 2 ) . م : بود .