شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠

ذكر سلطنت طبقهء دويم از پيشداديان

ز داناى اخترشناس سپهر * كه بُد آگه از گردش ماه و مهر

به او گفت اى نام‌بردار مرد * به گرد خيالات باطل مگرد

كه آمد به فرمان پروردگار * جهان را يكى نامور شهريار

ز تخم فريدون يل ، كيقباد * كه چون او زمانه ز مادر نزاد

بود كى كزين موشش پدر « 1 » * ز ابناى نوذر شه تاجور

[ 10 الف ] سزاوار او افسر خسروى است * وجودش جهان كهن را نوى است

بود او سرافراز دانش‌پژوه * مقام و مكانش به البرز كوه

اگر آن بيايد به اين سرزمين * شود زينت‌افزاى تاج و نگين

چو گفتار مرد ستاره‌شمار * شنيد او سپهدار با اقتدار

به رستم چنين گفت اى پور من * به هركار داننده دستور من

از اين در برو تا به البرز كوه * شب تيره بىراه و ره بىكرور

چو بينى رخ خسرو پاك‌دين * درودم رسان و بكن آفرين

به زودى بياور به سوى سپاه * كه انجم شود گِرد ، بر گِرد ماه

ببوسيد رستم به خدمت زمين * روان شد به فرمان او پاك‌دين « 2 »

به دامان البرز كُه چون رسيد * يكى بزم خرّم‌تر از خلد ديد « 3 »

نشسته جوانى چو « 4 » سرو سهى * سزاوار اورنگ فرماندهى

كشيده خط از مشك بر گرد ماه * كزان خيره مىماند شخص نگاه

به رستم چنين گفت اى نامدار * تويى پور دستان سام سوار

به او گفت رستم كه دستان سام * كجا ديده‌اى « 5 » از كه داريش نام

به پاسخ چنين گفت ، در خواب دوش * مرا داد اقبال و دولت سروش

[ 10 ب ] كه فردا بيايد يلى پيلتن * جگر گوشهء زال لشكرشكن

( 1 ) . در متن چنين است . ( 2 ) . م : ديد . ( 3 ) . م : دين . گويا قافيه اين بيت و بيت بالاى آن به هنگام كتابت جابه‌جا نوشته شده است كه تصحيح شد . ( 4 ) . م : چون . ( 5 ) . م : ديدهء .