شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦

ذكر اسامى پيشداديان « 1 » و مدّت سلطنت آنان

چو اخوان رسيدند با يك دگر * گرفتند هريك دگر را به بر

ز مكرش كشيدند اندر كنار * كه چون است شاه جهان شهريار

به پاسخ چنين گفت فرّخ جوان * كه شاد است و مسرور و روشن‌روان

از آن پس به خرگاه باز آمدند * دل پر ز كين چاره‌ساز آمدند

[ 8 الف ] به ايرج چنين گفت تور سِترگ * كه در تخت ايران تو باشى بزرگ

نشينى به اورنگ جمشيد شاه * من و سلم در روم و چين كينه‌خواه

چنين گفت ايرج كه اورنگ و گاه * نخواهم ، به دادار خورشيد و ماه

بود مهتران را و من كهترم * ز فرمان و راى شما نگذرم

به او تور گفتا چه گويى دروغ * دروغت نگيرد بر ما فروغ

بگفت و كشيد از ميان خنجرش * جدا كرد از سرو سيمين سرش

سر بىگناهش ببريد خوار « 1 » * كه بر وى جهان زار بگريست زار

فلك اف بود بر تو او كار تو * كز اين‌گونه گرم است بازار تو

برادر ، برادر كشد بىگناه * پى تخت و تاج و نگين و كلاه

پس آنگه سرش را به صندوق زر * ببردند نزد گرامى پدر

فريدون چو صندوق را بردريد * سر ايرج نامور شد پديد

فكند از سرش افسر زرنگار * به تن چاك زد جامهء شاهوار

ز مشكوى ايرج برآمد خروش * كز آن ناله كر شد فلك را دو گوش

همه شهر ايران به ماتم شدند * سراسر سيه‌پوش و درهم شدند

فريدون چنين گفت اى كردگار * همين خواهم از تو به جان زينهار

[ 8 ب ] كه از تخم ايرج يكى ارجمند * نشيند به شاهى به تخت بلند

بخواهد از اين دشمنان كين او * كند تازه در كشور آيين او

پس آنگه به مشكوى ايرج شتافت * زنى باربردار از او شاه يافت

چو شش ماه بگذشت يا بيشتر * يكى حوروش همچو قرص قمر

( 1 ) . م : خار .