شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤

ذكر اسامى پيشداديان « 1 » و مدّت سلطنت آنان

جدا كرد سر از تنشان به زار * خورش ساخت از بهر آن هر دو مار

كه بر كتف آن ظالم شوم بود * كزان اين ستم بر بر و بوم بود

ازين ظلم برداشت فرياد و غو * كه بايد بجوييم سالار نو

كه ظالم نباشد سزاى شهى * نزيبد بر او تخت فرماندهى

همه دل پر از خون و باهاىوهوى * روانه به هر جانبى شاه‌جوى

ز حال فريدون خبر يافتند * به سويش دل شاد بشتافتند

[ 6 ب ] همى خواند هركس برو آفرين * كه اى درخور تاج و تخت و نگين

ز كردار ضحّاك بددين « 1 » داد * به نزد تو اى دادگر داد ، داد

فريدون چو بشنيد ازيشان سخن * بر او تازه گرديد كين كهن

كمر بست مردانه آن پاكزاد * پى رزم و پيكار آن بدنژاد

گرفتش به بند گران در كشيد * بدان سان كه اهريمنان را سزيد

وزان پس به تخت شهى برنشست * به خون ستمكارگان شست دست

كلاه كيانى به سر برنهاد * در بار بر روى عالم گشاد

ز عدلش جهان شد چه خرّم بهار * به هرگوشه صد رامش و مىگسار

از آن جاودان ماند نام بلند * تو هم نيك كن تا شوى ارجمند

سه فرزند بودش چه بدر مُنير * سزاوار شاهى و تاج و سرير

سرافراز سلم و گرانمايه تور * كه بودى همه مايهء جنگ و شور

سيم ايرج آن خسرو نامور * كه بودى گرامى چو جان پدر

فريدون بدانست كان اختران * به يك برج با هم نگيرند قران

به سلم گرانمايه بخشيد روم * كه باشد نگهدار آن مرز و بوم

به تور سرافراز توران‌زمين * هم از كاشغر تا به درياى چين

[ 7 الف ] ببخشيدش از روى مهر و كرم * كه از لطف شاهى نباشد دژم

پس آن‌گاه گفتش كه خرسند باش * به آن ملك ، شاه و خردمند باش

( 1 ) . م : بدين .