شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — الصفحة ٧

در اندرز ابناى روزگار

در اندرز ابناى روزگار

در اندرز ابناى روزگار

ايا صاحب عقل و ادراك و هوش * ازين بىبضاعت سخن‌دار گوش

چو خواهى كه نام تو گردد بلند * به نزديك پاكان شوى ارجمند

مكن بد به هركس به نيكى دراى * كه مزدت دهد در دو عالم خداى

منه دل به اسباب زيب جهان * كه بركس نماند جهان جاودان

عروس جهان كرده شوهر بسى * و ليكن نشد راضى از وى كسى

نبيند درين كهنه‌دير دو « 1 » در * دمى خرّمى هيچ صاحب‌نظر

به يك نوش صد نيش دارد زياد * چنين است آئين اين بدنهاد

[ 3 الف ] مشو غافل از مكر اين گوژپشت * كه هركس بپرورد آخر بكشت

از اين بىوفا چشم نيكى مدار * كه شهدش بود تلخ چون زهر مار

خوشا حال آن قوم صاحب‌شعور * كه دارند از اين سفله‌پرور نفور

تو هم گر خردمندى اى شيرمرد * به نزديك آن بىوفا زن مگرد

زنى كان دو شوهر كند اختيار * از آن بىوفا چشم نيكى مدار

توسّل به ذات خداوند كن * شياطين حرص و هوس بند كن

يكى توشه از بهر يوم الحساب * مهيّا كن از اشك چشم پرآب

( 1 ) . م : و .