سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٥
« معنى بعضى لغات »
غوايت - گمراهى .
« ف »
فاس - تبر .
فايز شدن - به‌كام دل رسيدن .
فجّ - راه فراخ ميان دو كوه .
فخّ - دام ، تله .
فذالك - حاصل .
فرتنه - لفظ تركى به معنى انقلاب .
فرضه - رخنه ، دهانهء جوى كه از آن آب بردارند .
فسح - فراخى ، گشادگى .
فسطاط - خيمه ، سراپرده .
فسوق - خارج شدن از دستور خدا .
فشل - سستى .
فضيحت - عيب ، رسوايى .
فطن - زيرك ، دانا .
فظّ - مرد درشتخوى بددل .
فظيع - كار بسيار زشت .
فواكه - ميوه‌ها .
فوت - لفظ انگليسى واحد طول معادل 3048 / 0 متر .
فورتنه - نگا . فرتنه .
فيس - كلاه .
« ق »
قائد - جلودار ، پيشوا .
قائد جيش - فرمانده .
قاصف - باد سخت شكننده .
قاطن - مقيم .
قايف - قيافه‌شناس ، پىشناس .
قبل - نزد ، پيش .
قذّان - جمع قذّه به معنى كيك .
قربه - مشك آب .
قروش - واحد پول روسى .
قسرى - اجبارى .
قسيس - كشيش .
قشله - قشلاق .
قصب - نى .
قطاس - حيوان دريائى از قبيل بال و دلفين .
قفار - بيابان‌هاى بىآب و علف .
قلامه - ناخن .
قلّاج - امتداد و مقدار درازى هردو دست .
قلاووز - پيشوا ، راهنما .
قلائص - شترهاى ماده جوان .
قمره - قمارخانه .
قنطره - پل بزرگ .
قوّاس - پل بزرگ .
قولچاق - مأخوذ از تركى به معنى مچ‌بند .
قوىئيل - مأخوذ از تركى به معنى سال گوسفند .
« ك »
كاپاك - كپك : ماخوذ از روسى به معنى پشيز .
كافل - پذيرنده ، پذيرنده تعهد كسى .
كپ - كب : دهان .
كربت - حزن ، اندوه .
كرته - نيم‌تنه ، پيراهن .
كردو - كرت .
كسوة - جامه پوشيدنى .
كلاه فرنگى - اطاقى مسقف در وسط كاخ‌ها و باغ‌ها براى استراحت .
كلفت - سختى .
كلك - قلم .
كماهى - چنانچه آن مقدمه است .
كوتوال - مأخوذ از هندى به معنى دژبان ، محافظ .
كوسج - كوسه ، بىمو .
كونين - تثنيه كون به معنى دو عالم ، اين جهان و آن جهان .
كهوف - غارها .
كيپ - بستر ، دهانه ، بغاز .
« گ »
گاوسر - گاوسار ، آن‌چه به شكل گاو باشد .