سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٢

« معنى بعضى لغات »

پرورداندن .

حضاير - جمع حضيره به معنى مقدمه سپاه ، جماعت .

حطّاب - هيزم‌فروش .

حظيره - محوطه ، چهارديوارى .

حلىّ - زينت‌ها .

حمر - جمع احمر .

حمل - نام برج اول از دوازده برج فلكى برابر فروردين‌ماه .

حمول - حليم ، بردبار .

حنوط - بوى خوش براى مردگان .

حيض - بىنماز شدن زن ، خارج شدن خون از زن ماهى يك مرتبه به مدت چند روز .

« خ »

خارت - كارت ، نقشه .

خاصّه‌تراش - سلمانى مخصوص پادشاه .

خاطف - درخشندگى كه چشم را خيره كند .

خامد - خاموش ، ساكت .

خبث - پليدى - ناپاكى .

خبط - اشتباه . خبط دماغ : شوريدگى .

خدّ - رخسار .

خرسيس - لفظ تركى به معنى دزد .

خرق - پاره كردن .

خروف - بره نر .

خستن - آزردن ، زخمى كردن و زخمى شدن .

خضر - سبز ، جاى سبز و خرم .

خضرت - رنگ سبز .

خطّاف - دزد .

خطب - كار بزرگ .

خطر - شرف و بزرگى قدر و مقام .

خط رحال - پايان سفر .

خلط - درهم آويختن چيزى با چيز ديگر .

خن - خانه زير كشتى .

خوشيدن - خشكيدن ، خشك شدن .

خياره - دندانه ، گنگره .

خياط - سوزن .

خيف - جاى بلندتر از مسيل آب در دامنه كوه .

« د »

درر - درّها .

درع - زره ، جامه جنگى .

دز - دژ .

دقايق - باريك و ريزه .

دمع - اشك چشم .

دهره - داس ، شمشير .

ديبه - ديبا ، ابريشم .

ديجور - تاريكى شب ، شب دراز و بسيار تاريك .

« ذ »

ذاكون - نگا . زاكون .

ذايدطيش - دوركننده سستى ، سرحال و عاقل بودن .

ذباب - مگس .

ذرع - مقياس طول معادل 104 سانتىمتر .

ذروه - بلندى ، اوج .

ذلول - رام ، مطيع .

ذميم - نكوهيده ، زشت .

ذنوب - گناه‌ها .

ذو المنن - صاحب احسان‌ها .

« ر »

راسيات - محكم .

راويه - مشك آب .

رايض - رام و دست‌آموز .

رحال - جمع رحل به معنى منزل .

رجل - پا .

ردا - بالاپوش .

رزانت - باوقار بودن .

رزين - سنگين .

رطب - تر و تازه .

رطب لسان - خوش‌بيان .