سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٩

« معنى بعضى لغات »

« آ »

آبار - چاه‌ها ، جمع بئر به معنى چاه .

آلام - دردها ، رنج‌ها .

« الف »

ابطال - بطل‌ها ، پهلوان‌ها .

ابكار - جمع بكر .

اتيان - آمدن .

اثقال - بارهاى گران .

اثيم - گناهكار .

اجلاء - دور شدن از وطن .

اجوبه - جواب‌ها .

احوط - نزديك‌تر به احتياط .

اخافت - ترس و وحشت .

اختلاج - جهيدن و تكان خوردن عضو .

اخوه - برادران .

ادام - نان خورش .

ادانى - نزديكان .

ارجاء - طرف‌ها .

اريب - عاقل .

ازار - پوشاك ، جامه .

ازعاج - ازجا برانگيختن .

ازيراك - زيراكه .

استبشار - شاد شدن .

استجمام - ماندگى و پرآب شدن چاه .

استظال - به سايه پناه بردن و در آن نشستن .

استكانت - خاضع بودن .

استكراء - كرايه كردن .

استلام - دست و بوسه زدن به چيزى به قصد زيارت .

استمتاع - لذت بردن .

استمناء - خارج ساختن منى از آلت تناسلى با دست .

استهلال - جهت ديدن ماه در شب اول به آسمان نگاه كردن ، جستجوى ماه نو كردن .

اسف - اندوه سخت ، افسوس .

اسقام - بيمارىها .

اسواق - بازارها .

اسيل - موى نرم و دراز كه فروهشته باشند .

اصطفا - كسى را برگزيدن .

اضائه - روشن كردن و روشن شدن .

اظلال - سايه انداختن .

اعالى - اشخاص بلندمرتبه .

اعباء - متاع‌ها .

اعمش - كسى كه چشمش ضعيف باشد و از آن آب بريزد .

اعمى - آن‌كه از چشمش در اثر بيمارى آب بريزد .

اعوام - سال‌ها .

اغبر - گردآلود .