سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٦

صاحب‌منصب‌هاى روسيه ؛

نه ، اين گوشه اطاقى است كه بالاى او منارهء بلال است .

ده ، علامت پنجره‌ها است كه براى روشنايى گذاشته‌اند كه اين‌طرف قدرى تاريك است .

يازده ، دو پايهء ديگرى كه گنبد مضجع منور حضرت صديقه بالاى اين دو پايه است .

دوازده ، استوانهء سرير .

سيزده ، استوانهء حرس .

چهارده ، استوانهء وفور .

پانزده ، استوانهء ابى لبابه .

شانزده ، استوانهء عايشه .

هفده ، استوانهء جنانه .

هيجده ، ستون بزرگ .

نوزده ، محراب مبارك .

بيست ، استوانهء مخلقه .

بيست و يك ، ستون بزرگ .

بيست و دو ، منبر مبارك .

بيست و سه ، محراب سلطان سليمان .

بيست و چهار ، جاى اذان نماز و مكبر .

بيست و پنج ، محراب بزرگ .

ستون‌هايى كه نصفهء پايين آن مرمر است . دو خط كشيده شده كه معين شود .

بيست و شش ، كتب على هذا الستون و ما يحاذيها حد مسجد النبى صلى الله عليه و آله و سلم .

ستون‌هاى خياره‌دار ، به جهت آن‌كه فرق بوده باشد مسجد قديم با بنايى كه افزوده‌اند .

بيست و هفت ، حد ضريح است كه كشيده‌اند تا به پايهء بزرگ كه علامت « هفت » دارد .

ارتفاع او يك ذرع است .

بيست و هشت ، چهل‌چراغ بزرگ است .

بيست و نه ، چهل‌چراغ بزرگ سفيد .

سى ، چهل‌چراغ قرمز .

سى و يك ، اطاق خواجه‌ها .

سى و دو ، ايوان جلو اطاق كه خواجه‌ها مىنشينند .

سى و سه ، تخت جاى اذان و مكبر .

سى و چهار ، ستون بزرگ .

سى و پنج ، ستون بزرگ .

سى و شش ، چهل‌چراغ قرمز بزرگ .