فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣

اجيبى

سالهاى 536 - 718 ه . ق . حكومت كرده‌اند . امراى معروف آنها عبارتند از :

1 - ظهير الدين فرامرز بن علاء الدوله .

2 - علاء الدوله على بن فرامرز .

3 - فرامرز بن على .

4 - ركن الدين سام .

5 - عز الدين لنگر ( فوت 604 ه . ق . ) .

6 - وردان زور بن لنگر .

7 - ابو منصور سپهسالار بن لنگر .

8 - قطب الدين محمود شاه ( فوت 637 ه . ق . ) .

9 - علاء الدوله سلغر شاه .

10 - طغانشاه ( فوت 679 ه . ق . ) .

11 - علاء الدوله ( فوت 673 ه . ق . ) .

12 - يوسف شاه بن طغانشاه ( فوت 690 ه . ق . ) .

13 - حاجى شاه بن يوسف شاه .

سلسلهء اتابكان در سال 718 به دست امير مبارز الدين آل مظفر منقرض شد .

اتاق فرهاد

دخمه‌اى از دوران ماد نزديكى سرپل ذهاب كه به نام اتاق فرهاد ناميده مىشود .

اترار

شهر قديم تركستان بر ساحل راست سير دريا كه ممكن است همان شهر فاراب بوده باشد . در دوره چنگيز خان از جمله سرزمينهاى سلطان محمد خوارزمشاه بود و در همين زمان بود كه حاكم اترار ، به نام اينالجق ، فرستادگان مغولان را كه ظاهرا براى ايجاد روابط تجارى آمده بودند بكشت ( 614 ه . ق . ) .

اتروان

طبقه روحانيون در عصر ساسانيان .

اتروان

در اوستا نخستين گروه رسم طبقاتى را گروه موبدان و هيربدان و آموزگاران و همه اهل هنر و دانش تشكيل مىدادند كه به اتروان معروف است .

اتسز

از سلاطين خوارزمشاهى . فرزند « قطب الدين » محمد كه در 521 ه . به‌جاى پدر نشست .

وى نخستين پادشاه خوارزمشاهى بود كه علم استقلال برافراشت . مدت خوارزمشاهى او به دو دورهء متمايز تقسيم مىشود . در دورهء اول از 522 تا 530 كه در آن زمان وى مانند پدرش فرمانبردار سنجر بود و دورهء دوم از 530 تا 551 كه بر عليه سنجر قيام كرد .

اتسز در 551 در قوچان درگذشت . وى پادشاهى دلير و دانش‌پرور و شعرشناس بود .

اثورا

نام قديم آسور .

اثورنان : - پشقرا

اثيم

لقب يزدجرد بن بهرام ، نزد عرب .

اجوجه ابكچى

مادر قنقرباى بن هولاكو .

اجيبى

بانك

در اوايل دورهء سلطنت هخامنشيان ، كه سكون و