فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٦

جلال الدين سيورغتمش

جغرى خان

فرزند حسن تكين والى سمرقند از جانب قراختا كه در زمان شمس الدين صدر جهان محمد بن عمر بن عبد العزيز بن مازه ، رئيس بخارا بوده و شورش و غارت تركان قرلق را بر بخارا دفع كرد .

جلال الدوله

« ابن بهاء الدوله بن عضد الدولة بن ركن الدوله بويه » مكنى به ابو طاهر از وزراى ديلميان . وى از طرف برادر حاكم بصره بود و سپس بيست و پنج سال در بغداد امارت كرد و در زمان خلافت القادر بالله در بغداد امير الامرا شد . در عهد او تركان بر بغداد مستولى شدند و هريك به ولايتى حاكم گشتند . وى به سال 435 ه . ق . در بغداد درگذشت .

جلال الدوله

اسكندر بن زياد ، از حاكمان و ملوك آل پادوسبان كه در 740 ق . شروع به تجديد بناى قلعه شهر كجور نمود .

جلال الدوله

ملكشاه سلجوقى . جلال الدوله لقبى است كه خليفه بغداد به ملكشاه سلجوقى داده بود .

جلال الدين ابو الفضل درگزينى

فرزند قوام الدين ابو القاسم درگزينى كه مدتى وزير سلطان محمد سلجوقى بود .

جلال الدين تورانشاه

وزير شاه شجاع كه تا پايان عمر شاه شجاع در اين سمت بود . بعد از مرگ شاه شجاع يعنى در زمان سلطان زين العابدين چند روزى در اين مقام باقى بود .

جلال الدين خوارزمشاه

سلطان محمد خوارزمشاه از زنان مختلف چندين پسر داشت ، كه معروفترين آنان جلال الدين منكبرنى ، غياث الدين ، ركن الدين و اوزلاغ شاه بودند و شخص اخير به اصرار تركان خاتون سمت وليعهدى داشت ، اما در فرار از دست مغول سه پسر اول همراه سلطان بودند و او در جزيرهء آبسكون جلال الدين را جانشين خود كرد . پسران محمد ، پس از مرگ او به خوارزم آمدند و جلال الدين سلطان شد . لكن تركان طرفدار تركان خاتون و اوزلاغ شاه زير بار نرفتند و جلال الدين به خراسان گريخت و دسته‌اى از مغولان را مغلوب كرد و چون سپاه كافى نداشت به هرات رفت .

سلطان جلال الدين تا سال 628 كه كشته شد ، مدام با مغول و پادشاهان غرب ايران و خليفهء بغداد و ملكه گرجستان در جنگ بود و اغلب فاتح مىشد تا آنكه در 627 از سلطان علاء الدين كيقباد ، يكى از سلاجقهء روم ، شكست خورد و به آذربايجان گريخت و سپاه خود را براى استراحت به دشت مغان فرستاد و خود به عيش پرداخت . در اين اثنا مغولان رسيدند و جلال الدين به اروميه گريخت تا مگر از ملوك اطراف مددى بگيرد ، اما همگى چنان از او رنجيده و متوحش بودند ، كه دستى به يارى او دراز نشد . بار ديگر مغول بر سرش ريختند و او به كوهها پناه برد و به دست كردان كشته شد . جلال الدين مرد بسيار دلير بود ، ولى در بىرحمى و بىتدبيرى دست كمى از پدر نداشت و از عياشى و شرابخورى بىموقع فروگذار نمىكرد .

جلال الدين سيورغتمش

از قراختاييان كرمان .