فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠
پارتاكنها
پارت ( Part )
پارت
( Part )
سرزمين كوهستانى قديم جنوب شرقى درياى خزر كه از سلسلهء البرز به طرف مشرق تا هرات ممتد و از شمال به دشت استرآباد و صحراى تركستان و از جنوب به كوير نمك محدود بود .
پادشاه پارتى ( ايستاده ) با پسرش قرن دوم ميلادى
سرزمين پارت كه به پارسى باستان « پرثوه » مىگفتند در دورهء هخامنشيان از ايالات امپراتورى هخامنشى بود و سپس به دست سلوكيان افتاد و شاهان سلوكى شهرهايى در آن بنا كردند . پايتختش شهر صد دروازه بود كه خرابه‌هايش نزديك دامغان كنونى است .
سرزمين پارت مسكن پارتيان بود كه در كتيبه‌هاى هخامنشى به نام پوثوه از آنها اسم برده شده است .
پارتيها طايفه‌اى از قبيلهء پرنى
( Parni )
از اقوام داهه بودند . قوم اخير مجموعه‌اى از قبايل سكاها بودند كه به صورت چادرنشينى در استپهاى بحر خزر و درياى آرال زندگى مىكردند . اشكانيان خاندانى از پارتها بودند .
ساغر پارتى كشف شده در نساء از جنس شاخ
پارتاكنها
پارتاكنها
يكى از شش قبيلهء ماد .