مجمع التواريخ ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤

شرح وقايع متنوعه كه بعد از رفتن امرا بصوب دار السلطنهء هرات در بلدهء مشهد مقدس معلى روى داد

بعضى احكام كه سابقا بحيز تحرير درآمده مثل معافى ماليات سه سالهء كل قلمرو ايران و آنچه اراضى موقوفات و غيره كه هر يك از امرا و سرداران بظلم و جور در تحت تصرف خود داشته باشند حكم شد كه از آنها عنفا مسترد نموده مالكان و متوليان را متصرف نمايند از اين جهات بعضى از اشرار و سركردگان كه مواجب واجبى خود را كان لم يكن پنداشته چشم بر مال ضعفا و عجزه گماشته بودند و مبلغهاى كلى هر يك جداگانه املاك زيردستان را متصرف بودند و نيز آنچه در دست رعايا باقى بود مبلغى بنام مال ديوانى بظلم و ستم مىگرفتند لهذا اين تقييدات بر آنها در باطن‌گران نموده سعى در انهدام دولت آن پادشاه با عدل و داد نمودند چنانچه با قربان قلى خان قرقلوى جزايرچى باشى حضور و بكندى بيك خان جارچى باشى قچرافشار و با فريدون خان نايب عبد اللّه خان قلز آقاسى و قاسم خان افشار جزايرچى باشى و كريم خان بربر قور يساول باشى و با على يار خان جولئى توپچى باشى جلو كه در اطراف دولتخانهء مباركه بود و منصور خان پسر چنداول « 1 » باشى كه بتدريج متفق شده بودند تا آن روز در انتهاز فرصت بوده بنابراين كه دروب دولتخانهء عليه بيد اقتدار و اختيار داران سرداران مذكور مىبود و فرقهء هميشه كشيك كه روز و شبى دوازده هزار كس مقرر بودند و محل بودن آنها در اطراف بيرون دولتخانهاى پادشاهى از قديم مقرر و معين است احدى از آنها در درون دولتخانه مدخلى نداشتند .

بعد از تشريف بردن به مكان خلوت نمازخانه يوسف على خان نمك به حرام جماعت جلاير را از اسب فرود آورده بتدريج از دروازه‌ها دو دو و پنج پنج كس داخل چهار باغ نموده با مردم اندرون كه متفق بودند مع شده دروازه‌ها را مسدود نموده جزاير - چيان و غلامان را به اطراف و جوانب بام و جدار فرستاده خود با جمعى ديگر از سرداران مزبور آمده بارادهء شاه اندازى على الغفله از پشت درها و پرده‌ها با شمشيرهاى آخته بر سر آن حضرت ريختند به نحوى كه مجال حركت كردن احدى نشد ، چون از

( 1 ) - چند اول ضد هر اول و بمعنى قسمت محافظ عقب سياه است .