مجمع التواريخ ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

ذكر جلوس ميمنت مأنوس شاه سليمان الثانى الحسينى الموسوى الصفوى انار اللّه برهانه در ارض اقدس بر سرير سلطنت و جهاندارى و قضايائى گه در آن زمان روى داد بتقدير ملك لا يزال

در درج سيادت اختر برج شهنشاهى * خديو كشور ايران بالطاف خدا واثق

سليمان شاه عادل وارث ملك سليمانى * كه تاج و تخت شاهى را نباشد غير او لايق

بعقل و دانش و فطرت ز ابناى سلف افزون * ز شأن و شوكت و حشمت بشاهان جهان فايق

به كف چون ابر دريا دل بدل چون بحر بىساحل * يد بيضا خصال او باعطاى درم عاشق

سكندر شان شهنشاهى كز اخلاق كريم او * جهانى شاكر از عدلش بمدحش عالمى ناطق

عطارد كاتب امرش زحل طغراكش نهيش * قمر نورانى از مهرش ببزمش مشترى شايق

بود ناهيد رامشگر شود مريخ سر عسكر * ببزم و رزم او هر يك بشغلى راتق و فاتق

فلك دورى ز دورانش مه و خورشيد دربانش * ملك دائم ثنا خوانش نگهدارش بود خالق

سر شاهان بفتراكش زهى شمشير بىباكش * برآرد عزم چالاكش دمار از دشمن آبق

شد از الطاف رب حى بساط دشمنانش طى * زلال مژدهء اين مى حلال شارب و ذائق

مزين گشت چون افسر ز فرق فرقدان سايش * سرير سلطنت گرديد او را قابل و لايق

بشيرش با صبا همدم اشاراتش شفا توأم * بشاراتش مسيحا دم رسيد از كشور مشرق