لشكر كشى كوروش يا بازگشت ده هزار نفر ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩
بخش 17
بخش 17
بخش 17
پس از آنكه كار انتخاب سركرده‌ها تمام شد چون طلوع آفتاب نزديك بود فرماندهان در قلب اردوگاه جلسه‌اى تشكيل داده تصميم گرفتند پاسدارانى در جلو بگمارند ، آن‌گاه كليهء سپاه را فراخواندند .
وقتى كه همه جمع شدند نخست خريسوفوس اسپارتى برخاسته اظهار داشت :
« همقطاران من ، شكى نيست كه وضع فعلى ما بسيار وخيم است خاصه كه سركرده‌ها و سردسته‌ها و سربازان ما را برده و نابود كرده‌اند بعلاوه آريه‌اوس و افرادش كه قبلا همدست ما بودند به ما خيانت نموده‌اند به هرحال چنان كه وضع كنونى ما ايجاب مىكند بايد شجاع و قويدل باشيم و تسليم نشويم بلكه حتى الامكان با عزم پيروزى در نجات خويش بكوشيم ، چه بهتر آنست مرگى آبرومند داشته باشيم و هرگز بدست دشمن اسير نشويم زيرا كه در صورت اسارت گمان مىكنم به مصايبى طاقت - فرسا دچار گرديم كه به خواست خدايان بايد نصيب دشمنان ما شود » .
آن‌گاه كلينور اهل اورچمنى برخاسته گفت : « اى سربازان ، بدانديشى و تعدى شهريار و بعد عهدى و بىشرمى تيسافرن هر دو را خود ديده‌ايد اين همان تيسافرن بود كه ادعا مىكرد چون در همسايگى يونان مقر دارد در نجات دادن ما خواهد كوشيد و باز خود او بود كه در وفاى به عهد و قرار خويش سوگند ياد كرده و هم اوست كه سركرده‌ها و