شهيد راه آزادى سيد جمال واعظ اصفهانى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

راپورت يكشنبه 22 شهر شوال 1324

راپورت محلهء سنگلج بتاريخ يكشنبه 22 شوال المكرم 1324

راپورت محلهء سنگلج بتاريخ يكشنبه 22 شوال المكرم 1324

ديشب بعد از نماز جماعت آقا سيد محمد مجتهد ، آقا سيد جمال بالاى منبر رفته مشغول موعظه مىشود . صحبت زيادى از حضرت امير نموده بعد مىگويد اين حجة الاسلامان و اين پيشنمازها كه هستند ؟ اى مردم ، باباى ارسىدوز هم مىتواند نماز جماعت بخواند . بايد شخص حجة الاسلام بچه و اطفال مردم را پرستارى نمايد نه اينكه نه معلم را بگذارد درس ياد بدهد ، و نه مال يتيم را بخورد و توى سرش هم بزند . ما كار از حجة الاسلام مىخواهيم نه اينكه شبها سينه مرغ بخورد . در اين شهر هفتاد هشتاد معلم خانه لازم است كه علم يادشان بدهند . كتابهاى فرنگى را جمع كنند ببينند چه نوشته است . آقايان بايد به اين دردها برسند نه اينكه شب بخوابند صبح در وقت بيرون آمدن مردم دستشان را ببوسند . من هم از منبر پائين بيايم دستم را ببوسند . ماها سگ كسى نيستيم ، هركس بميرد وكيل وصى شوند ، مالش را بخورند . بايد كار كرد براى عموم . مردم ، همين حرف زدن در بالاى منبر مال من است . ديگر كسى نيست در اين شهر حرف در منبر بزند همان من يك نفر هستم . اين مجلس كه فراهم شد بايد در لندن كسى حرف بزند ماها در اين مجلس بدانيم كه به چه خيال هستند ، و چه خيال براى ما دارند . آقاى ارسىدوز چه مىداند مجلس يعنى چه . حالا از لابدى اين اشخاص را در مجلس راه داديم . اى مردم بىغيرت ، اى مردم بىحميت ، شماها كه مىرويد درب دكان خرازىفروشى پول زيادى مىدهيد ارسى و پيرهن مىخريد ، مىپوشيد ، نمىدانيد ديگر رنگ آن پول را نمىبينيد . يك جفت ارسى را ده تومان ، پنج تومان مىخريد ، مىپوشيد مرد كه ايرانى هرقسم ميل داريد ارسى مىدوزد چرا نمىخريد ، جنس ايرانى را كسى ندارد ، چرا نمىخريد ؟

از اين قبيل حرفها زياد زد ، وعده مىدهد كه فردا شب زودتر بياييد تا اينكه صحبتها براى شما در منبر بگويم . از منبر پايين آمده دو سه نفر فرنگىمآب و سيد كاغذى به دست آقا سيد جمال داده مىگويد خدمت حجة الاسلام ببريد . نزد جناب آقا سيد محمد مجتهد رفته مىفرمايند فردا در مجلس همين صحبت مذاكره مىشود . متفرق شده مىروند .

( بىامضاء )

* * *

راپورت يكشنبه 22 شهر شوال 1324

راپورت يكشنبه 22 شهر شوال 1324

ديشب آقا سيد محمد تشريف آورند مسجد ، نماز خواندند . بعد آقا سيد جمال رفت بالاى منبر موعظه بفرمايند . سيدى طالقانى آمد پاى منبر . سؤال كرد . آقا سيد جمال گفت : آقا ، حالا قدرى صبر كن . سيد صبر نكرد ، بنا كرد بد گفتن . كه خداوند روزگار شماها را مثل من بكند . من بدبخت هستم ، با چند سر عيال گرسنه هستم ، حتى فحاشى نمود . آقا سيد جمال اوقاتش تلخ شده از منبر به زير آمد ، بعد سيد را آوردند ، يك تومان پول و يك عبا به او