سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٩١

13 زيريان و حمّاديان 361 - 547 / 972 - 1152

غلبهء نورمانها و سپس موحّدون ؛ حسن به عنوان فرماندار به نام

Almohad

تا 558 / 1163 حكومت داشت ، وى در 563 / 1168 درگذشت .

3 . حماديان قلعهء بنى حمّاد 405 / 1015 حمّاد بن بلگين اوّل

419 / 1028 قائد بن حمّاد ، شرف الدوله

446 / 1054 محسن بن قائد

447 / 1055 بلگين دوّم ابن محمّد

454 / 1062 ناصر بن علناس

481 / 1088 منصور بن ناصر

498 / 1105 باديس بن منصور

498 / 1105 عزيز بن منصور

( * * ) 515 يا 518 - 547 / 1121 يا 1124 - 1152 يحيى بن عزيز ، فت 557 / 1162

547 / 1152 غلبهء موحدون

زيريان از بربرهاى صنهاجه بودند كه در بخش مركزى مغرب مىزيستند ، و از همان آغاز خود را با جنبش فاطميان در شمال آفريقا عينيّت دادند و پايتخت فاطميان ، مهديّه را هنگامى كه در سال 334 / 945 از سوى ابو يزيد نكرى خارجى ، سركردهء خوارج شورشى در محاصره قرار گرفته ، نجات دادند . ازاين‌رو ، هنگامى كه المعزّ لدين اللّه خليفه فاطمى مهديه را به صوب مصر ترك گفت ، بلگين بن زيرى را كه خانواده‌اش از پيش از حكمرانان منصوب از جانب سلسلهء فاطمى بودند ، به نيابت از خود بر افريقيه بر گماشت . بلگين دشمنى ديرينهء قوم خود را با بربرهاى بيابانگرد زناته از سر گرفت و تمام مغرب را تا سبته به زير تاخت‌وتاز گرفت . شاخهء ديگرى از اين خاندان به سركردگى زاوى ، پسر ديگرى از زيرى ، به خدمت حاجب المظفر بن منصور بن ابى عامر در اسپانيا درآمدند ، و پس از 403 / 1013 توانستند سلسلهء ملوك غرناطه را در زمرهء ملوك الطوايف اسپانيا ( بنگريد به شماره 5 ، طايفه شماره 5 ، طايفه شماره 6 ) تأسيس كنند .

باديس ، نوهء بلگين ، بيشتر بخش غربى قلمرو حكومت خويش را به عمويش حماد بن بلگين اوّل سپرد ، و وى براى خود و خانواده‌اش پايتختى در قلعه بنى حماد ، در دشت