سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٢
131 خان‌هاى بزرگ مغول ، اولاد اوگتاى و تولى ( تولوى ) بعدا سلسلهء يوآن چين 602 - 1043 / 1206 - 1634
711 / 1311 ايور پارى بهادرا ( ايوربروادا ) يا بويانتو ، پسر دارمابلا
720 / 1320 سودهى پالاگگن يا گه گئن ( شيدبلا ) پسر بويانتو
723 / 1323 يسون تيمور ، پسر كم‌ملا ، پسر چن - چين
728 / 1328 اريگبا ( اراگى بگ ) ، پسر يسون تيمور
728 / 1328 جيجغتو تق تيمور ، پسر قايشان گولوگ ، دور اول حكمرانى
729 / 1329 قشيلا قتق تو ، پسر قايشان گولوك
729 / 1329 جيجغتو تق تيمور ، دور دوم حكمرانى
733 / 1332 رينچنپال ( ايرينچينبال ) ، پسر قشيلا
733 - 771 / 1333 - 1370 طغان تيمور
خان‌هاى بزرگ چين را سلسلهء مينگ برانداخت ( 770 / 1368 ) اما اعقاب تولى تا قرن هفدهم در مغولستان به حكمرانى خود ادامه دادند
دورهء حكمرانى اوگتاى دوران از سرگيرى فتوحات پيروزمندانه بود . با برافتادن سلسله چين ، چين شمالى و آنچه امروز منچورى خوانده مىشود و كره ضميمهء قلمرو مغولان گشت ، هرچند تا 1279 سلسلهء سونگ در چين جنوبى هنوز از ميان نرفته بود و تنها در اين تاريخ به حيات آن خاتمه داده شد . در آن سوى دنياى قديم باتو به تاخت‌وتاز در دشت‌هاى جنوب روسيه و اروپاى مركزى اشتغال داشت و دنياى مسيحى سده‌هاى ميانه را به وحشت افگنده بود ( بنگريد به شمارهء 134 ، 1 ) . با آن‌كه گيوگ ، پسر اوگتاى فرزندان بسيار داشت ، چون در 647 / 1249 درگذشت ، خانى بزرگ به شاخهء ديگرى كه از اعقاب تولى ( تولوى ) بودند ، يعنى به منگو و فرزندان او رسيد . هنگامى كه قوريلتايى كه در مغولستان بدون شركت شاخه‌هاى رقيب خانواده در مغولستان تشكيل شده بود ، قوبيلاى ، برادر منگو را ، خان بزرگ اعلام كرد ، اعقاب اوگتاى سر به شورش برداشتند و به سركردگى قيدو خان و پسرش چپر خان مدتى دراز مايهء پريشانى خاطر خان‌هاى بزرگ شدند . آنها سرانجام با خاندان تولى از در آشتى درآمدند ، اما در دوره‌هاى بعد ، اعضاى مختلف خاندان اوگتاى ، در ادوارى كه انقلاب و ناآرامى بود ، قدرت يافتند و تيمور بزرگ ( بنگريد به شمارهء 144 ) دو تن از آنان يعنى سيورغتميش و پسرش محمود را در ماوراء النهر جايگزين جغتاييان كرد .