سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٩

125 بنى ارتنا 736 - 782 / 1336 - 1380

125 بنى ارتنا 736 - 782 / 1336 - 1380

125 بنى ارتنا 736 - 782 / 1336 - 1380

شمال‌شرقى آناطوليا ( * * ) 736 / 1336 ارتنا بن جعفر ، علاء الدين

( * * ) 753 / 1352 محمد اول ابن ارتنا

( * * ) 767 / 1366 على بن محمد ، علاء الدين

782 / 1380 محمد دوم چلبى بن على

782 / 1380 قاضى برهان الدين بر سينوپ حكومت و سرانجام جانشينى يافت

ارتنا ( در توضيح نام او آورده‌اند كه احتمالا در نهايت از واژهء سانسكريت رتنه به معناى « جواهر » گرفته شده است ) اصلا از سركردگان نظامى اويغور ( و لذا از تركستان شرقى ) بود ، و احتمالا خدمت چوپانيان و مخدوم آنها ، آخرين ايلخانان ، مىكرد . پس از سقوط تيمورتاش بن چوپان ( بنگريد به شماره 120 ) ، ارتنا توانست اميرنشين وسيعى كه از آنكارا در غرب و سامسون در شمال ، تا ارزنجان در مشرق گسترده بود به وجود آورد .

پايتخت آن ابتدا سيواس و سپس قيصريه بود ؛ بنى ارتنا تحت حمايت سلاطين مملوك مصر و شام بودند . پس از مرگ ارتنا قسمتى از قلمرو او را عثمانيها در غرب و آق قويونلوها در شرق متصرف شدند و در اين ميان ، اعمال قدرت واقعى در آن سرزمين در