سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٣

84 صفاريان 247 - 394 / 861 - 1003

( * * ) 298 / 910 معدّل بن على

298 / 911 نخستين استيلاى سامانيان بر سيستان

299 / 912 شورش محمد بن هرمز

299 - 300 عمرو بن يعقوب بن محمد بن عمرو ، ابو حفص

300 - 301 / 912 - 914 دومين استيلاى سامانيان بر سيستان

301 - 311 / 914 - 923 سرداران محلى احمدكيا ، كثير بن احمد ، ( * * ) احمد بن قدام و ( * * ) عبد اللّه بن احمد قدرت را به دست مىگيرند .

2 . شاخهء خلفى صفاريان ( * * ) 311 / 923 احمد بن محمد بن خلف ، ابو جعفر

( * * ) 352 - 393 / 963 - 1003 خلف بن احمد ، ابو احمد ولى الدوله ، فت 309 / 1009

( * * ) ( 352 - 358 / 963 - 969 طاهر بن محمد ، ابو الحسين ، از اعقاب على بن ليث ، نايب السلطنهء خلف ، فت 359 / 970 )

( * * ) 359 - 373 / 970 - 983 حسين بن طاهر تميمى ، شورشى

393 / 1003 غلبهء غزنويان

صفاريان نام خويش را از شغل مؤسس سلسله ، يعقوب گرفتند كه به رويگرى يا صفارى اشتغال داشت . موطن آنها ، سيستان ، در دورهء حكومت يعقوب و عمرو مركز دولتى وسيع ولى سپنجى شد كه تقريبا تمام ايران را به‌جز ناحيهء غربى شامل مىگشت .

سيستان در قرن سوّم / نهم بر اثر مجادلات فرقه‌هاى مختلف و نارضايتىهاى اجتماعى وضعى آشفته داشت . مردمان ناراضى و شورشگر و جدايىخواه كه از سراسر ايران مىگريختند ، بخصوص خوارج كه امراى بنى اميه آنها را منهزم و متفرق ساخته بودند ، به مشرق پناه مىآوردند . بعيد نيست كه يعقوب نيز در آغاز از جملهء خوارج بوده باشد .

هستهء سپاه يعقوب را دسته‌هاى عياران محلى تشكيل مىداد كه مداح مذهب اهل سنت