سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٤
75 آل بويه يا بويهيان يا ديلميان 320 - 454 / 932 - 1062
( * * ) 379 / 989 فيروز بن فنا خسرو عضد الدوله ، ابو ناصر بهاء الدوله
( * * ) 403 / 1012 ابو شجاع بن فيروز بهاء الدوله ، سلطان الدوله
412 / 1021 حسن بن فيروز بهاء الدوله ، ابو على مشرف الدوله
( * * ) 416 / 1025 شيرزيل بن فيروز بهاء الدوله ، ابو طاهر جلال الدوله
( * * ) 435 / 1044 مرزبان بن ابى شجاع سلطان الدوله ، ابو كاليجار عماد الدين
440 - 447 / 1048 - 1055 خسرو فيروز بن مرزبان عماد الدين ، ابو نصر
447 / 1055 فتح بغداد به دست سلجوقيان
5 - حكمرانان سلسلهء آل بويه كه امراى محلى عمان به اقتدار آنها گردن نهاده بودند تا 361 / 972 فنا خسرو ، ابو شجاع عضد الدوله
( * * ) 380 / 990 مرزبان ، ابو كاليجار صمصام الدوله
( * * ) 388 / 998 فيروز ، ابو نصر بهاء الدوله
( * * ) 403 / 1012 ابو شجاع سلطان الدوله
( * * ) 415 - 442 / 1024 - 1050 مرزبان ، ابو كاليجار عماد الدين
442 / 1050 يكى از پيشوايان محلى اباضى قدرت را به دست گرفت
همين‌كه استيلاى عباسيان بر ايالات قلمرو خلافت سستى گرفت ، از ميان سلسله‌هاى ديلمى كه در ايران زمين پديد آمد ، بوئيان يا آل بويه مقتدرترين همه بود و بر سرزمين‌هاى گسترده‌اى حكومت داشت . بوئيان كار خود را محجوبانه به عنوان سردارانى در سپاه مردآويج بن زيار ، مؤسس سلسلهء زياريان ( بنگريد به شمارهء 8 ) شروع كردند . آنان سه برادر بودند : بزرگترين آنها على ، هنگامى كه مردآويج به قتل رسيد اصفهان را داشت و اندكى بعد تمام فارس را به دست آورد . در همان حال ، حسن ناحيهء جبال ، واحد كرمان و خوزستان را در تصرف داشت .
در 334 / 945 احمد وارد بغداد شد و از اين‌زمان به مدت 110 سال خلفاى عباسى زير اقتدار و تحت قيمومت امراى بويى كه معمولا عنوان امير الامراء داشتند ، قرار گرفتند .
در ربع سوم قرن چهارم / دهم پسر احمد ، عضد الدوله تمام مستملكات آل بويه را كه در اصل سه امارت بويى جداگانه بود و شامل جنوب و غرب ايران و عراق مىشد متحد