سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

73 شداديان ح 340 - 570 / ح 951 - 1174

2 - شاخه آنى ح 465 / 1072 ح منوچهر بن ابى الاسوار شادور اول ، ابو شجاع

ح 512 / ح 1118 شاوور دوم ابن منوچهر ، ابو الاسوار

518 / 1124 استيلاى گرجيان

ح 519 / ح 1125 فضل چهارم ( فضلون ) بن ابى الاسوار شاوور دوم ، فت 524 / 1130

ح 525 / ح 1131 خوشچهر بن ابى الاسوار شاوور دوم

؟ محمود بن ابى الاسوار شاوور دوم

؟ شداد بن محمود ، فخر الدين ، در 549 / 1154 حكومت داشت

550 / 1155 فضل پنجم ابن محمود

556 / 1161 استيلاى گرجيان

( * * ) 559 - 570 / 1164 - 1174 شاهنشاه بن محمود

570 / 1174 استيلاى گرجيان

؟ سلطان ( ؟ شاهنشاه ) بن محمود ، از وى در 595 / 1199 ياد شده است .

شداديان يكى ديگر از سلسله‌هايى بودند كه در دورهء ديلميان از شمال غربى ايران برخاستند و احتمالا اصل و نسبشان كرد بود . گوشه شمال‌غربى ايران و ناحيه‌اى از قفقاز كه مجاور آن است در قسمت اعظم تاريخ مكتوب خود از لحاظ نژادى و زبانى يك منطقه درهم‌وبرهم و آشفته بوده و حتى نام‌هاى خاص در آنها متفاوت بوده است .

احتياج شداديان به اين‌كه براى خود بين ديلميان آذربائيجان از يك طرف و ارمنيان و گرجيان مسيحى از طرف ديگر جايى به دست آوردند ، بدون ترديد روشنگر اين نكته است كه چرا در شجره‌نامه آنها به نام‌هاى ديلمى چون لشكرى و به نام‌هاى ارمنى چون آشوط / آشوت برمىخوريم .

در سال‌هاى ميانهء قرن چهارم / دهم ، محمد بن شداد كه يكى از ماجراجويان كرد بود خويشتن را در دوين ( نزديك ايروان در گرجستان شوروى ) كه در آن‌زمان در تصرف آل مسافر بود ، مستقر ساخت . محمد با وجود آن‌كه كوشيد تا امراى بيزانس را به كمك خود