سفرنامه گوهر مقصود ( فارسى ) — الصفحة ١٠١
واقعات از يوم شانزدهم الى آخر ماه رمضان
واقعات از يوم شانزدهم الى آخر ماه رمضان
واقعات از يوم شانزدهم الى آخر ماه رمضان
يوم شانزدهم عصرى در مسجد گوهرشاد گردش مىكردم و سياحت مىنمودم .
صفوف جماعت از هر طرف بسته و واعظين در بالاى منبر نشسته و مردم از براى عبادت كمر بسته بودند . بعضى هم در قرائت قرآن و بسيارى هم به تماشاى اين و آن . هركس به كار خود مشغول ، و وظيفهء خود را معمول مىداشت . من هم در ميان ايشان چون زاغ در گلستان به هر طرف و هر گوشه نگران شدم . با خود گفتم معلوم است ارض اقدس قبّة الاسلام و محلّ عبادت خاص و عام است . زهى سعادت قومى كه خداى خود را شناخته و به بندگيش پرداختند و نرد محبّت ، در صفحهء اطاعتش درباختند .
البته اينان از روى علم و عمل تربيت شده و نفوس خود را تزكيه نموده‌اند ، همانا مجالست ايشان فوز عظمى و معاشرت آنان نعمت كبرى خواهد بود . بهتر آن است كه در ميان ايشان نشسته ، مقالات ايشان را شنيده ، كمالاتى تحصيل نمايم .
در آن حال سيّدى از ائمهء جماعت نمازش را فراغتى رسيد و از براى نصيحت و موعظت در عرشهء منبر اقامت نمود . عمامهء ژوليده بر سر ، تحت الحنكى بلند بر دوش .
پيشانيش چون سينه شتران پينه بسته و ديدگان چون غمزهء طرّاران به روى هم بربسته .
تسبيحى از دانه‌هاى تدبير در دست گرفته و ردايى از طيلسان تزوير بر دوش درانداخته ، نورانيت صورتش مانند جبرائيل و سيرتش از براى اخذ ارواح مردم چون عزرائيل ، ورد