سفرنامه عضد الملك به عتبات ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

پانويس‌هاى فصل سوم

( 134 ) - سموم : باد گرم ، باد زهرآگين . فرهنگ عميد .

( 135 ) - در اصل : جهيم .

( 136 ) - در اصل : خواست .

( 137 ) - يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ : روزى كه آسمان را مانند طومار درهم پيچيم . ( سورهء انبياء / آيهء 104 )

( 138 ) - يك كلمه خوانده نشد .

( 139 ) - همان كلمه خوانده نشد .

( 140 ) - يك كلمه خوانده نشد .

( 141 ) - در اصل : سوقاتى .

( 142 ) - گاوسر : گرزى كه به شكل سر گاو ساخته باشند ، چوب كلفت كه سر آن مانند گرز باشد . فرهنگ عميد .

( 143 ) - سلامى كه اگر تجسم يابد ، بسان مرواريد ياقوتى است كه تبديل به دو دست نياز شوند ، بر آستان آن كس كه جان خردم در گرو او و مردمك چشمانم منزلگاه او است .

( 144 ) - همجنس به همجنس ميل مىكند . مثل :

كبوتر با كبوتر باز با باز * كند همجنس با همجنس پرواز

( 145 ) - شعر را مغلوط آورده ، صحيح اين است :

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند * و اندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . .

چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى * آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . .

« حافظ »

( 146 ) - صبح كردم درحالىكه زايرات شدم اى شحنهء نجف .

( 147 ) - بارگاه على مرتضى ، كه شانس برتر است از مدعيان همسنگى شأنش

( 148 ) - سپاس خداى را كه ما را بدين مكان هدايت كرد .

( 149 ) - در اصل : قرنتينه . در همه‌جا تصحيح شد .

( 150 ) - حقّه : ظرف كوچك كه در آن جواهر يا چيز ديگرى بگذارند . فرهنگ عميد .

( 151 ) - شيم : خلقها ، خويها ، طبيعتها ، عادات . جمع شيمه . فرهنگ عميد .