سفرنامه عضد الملك به عتبات ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

پانويس‌هاى فصل سوم

خداوند بر او سرد و سلامت شد .

( 104 ) - اشاره است به موساى كليم ( ع ) كه در كوه طور با خداى خود سخن گفت .

( 105 ) - ممتلى : پر ، آكنده ، لبالب . فرهنگ عميد .

( 106 ) - مطهره : ابريق ، آفتابه ، ظرف آب كه با آن وضو بگيرند . فرهنگ عميد .

( 107 ) - نعمان ابن منذر پادشاه حيره دستور داد براى بهرام گور قصرى ساختند به نام خورنق كه در آن عصر بىهمتا بود . در بين اعراب كاخ خورنق و محفل عيش و نوش نعمان ابن منذر مشهور است .

( 108 ) - محطّ : جاى فرودآمدن ، ايستگاه ، منزل . فرهنگ عميد .

( 109 ) - خدايا يارى كن هركه را كه به او يارى رساند و خوار كن آن كس را كه خوارش شمرد و هلاك كن دشمنانش را به حق محمد و خاندان پاكش .

( 110 ) - شواهق : بلنديها ، جمع شاهقه . فرهنگ عميد .

( 111 ) - مضايق : جاهاى تنگ ، تنگناها ، جمع مضيق . فرهنگ عميد .

( 112 ) - در اصل : پارودم . پاردم : رانكى ، تسمه‌اى كه در عقب زين يا پالان اسب و الاغ مىدوزند و زير دم حيوان مىافتد . فرهنگ عميد .

( 113 ) - بخو : حلقه و زنجير كه دست و پاى چارپايان يا زندانيان را با آن مىبندند .

( 114 ) - مشاهره : آخته ، از نيام كشيده .

( 115 ) - در حاشيهء نسخه آمده است : « حجر الاشّه سنگى بود در عهد رسول خدا ( ص ) ، جوانان عرب به برداشتن آن امتحان قوت خود مىنمودند . آن حضرت فرمود قوت زياد كسى دارد كه در وقت غيظ خود را نگاه دارد . و در ميان عرب مثل شد كه هركس كار بزرگ در پيش داشت مىگفت حجر الاشدّ است .

( 116 ) - در اصل : برخواستم .

( 117 ) - يك كلمه خوانده نشد .

( 118 ) - در اصل : لازم .

( 119 ) - در اصل : غالى

( 120 ) - در اصل : توشكچه .

( 121 ) - در اصل : برخواستيم .

( 122 ) - در اصل : پلهاى .

( 123 ) - باذل : بذل‌كننده ، بخشنده ، سخى . فرهنگ عميد .

( 124 ) - در اصل : به .

( 125 ) - اشتداد : سخت شدن . فرهنگ عميد .

( 126 ) - لغات و ارقام اين قسمت از سياق برگردانده شده است .

( 127 ) - در اصل : عملجات .

( 128 ) - در اصل : طويل .

( 129 ) - در اصل : داشت .

( 130 ) - در اصل : از .

( 131 ) - طرّاد : كشتى جنگى تندرو . . . طراده به معنى كرجى و قايق نيز گفته شده . فرهنگ عميد .

( 132 ) - در اصل : خوان .

( 133 ) - در اصل : خوان . تا به آخر تصحيح شد .