رستم التواريخ ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٨

[ ذكر باقى خصوصيات كريم خان زند ]

وكيلى كه شاهان ، غلامش بُدند * سلاطين پى احترامش بدند

وكيلى كه بُد فخر جمله ملوك * به فرمانروايى ، ز حُسن سلوك

در ايامش ايران ، طربخانه بود * ز عهدش غم و غصه ، بيگانه بود

اگر چه لرى صادق و ساده بود * ز نامردى و ننگ ، آزاده بود

غلامان وى هر يكى خسروى * برِ همتش خرمنى چون جُوى

به فن رياست بُدى مجتهد * به ارباب دانش بدى معتمد

به عدل و به انصاف ، داور بُدى * مربىِ شرع پيمبر بدى

منِ گندم و جو به عهد كريم * بهايش بُدى پنج قيراط سيم

در آن عهد ، بىبركتى ، مات بود * جهان پر ز نعما و بركات بود

اگر چه معاصى ، فراوان بُدى * ولى طاعت ، افزون ز پايان بدى

زن سروران زمانه ، تمام * . . . به خوبى و بُد نيكنام

بسى رند و مكار و عيار بود * رشيد و هميم و نكوكار بود

ز غله ، پر انبارها در بلاد * نگه‌داشتى متصل بهرِ زاد

ز شمشير برّنده ، آن نره‌شير * بريد آهن ناب را چون پنير

در ايام آن گُرد بهرام‌فر * خديو جهان ، خسرو نامور

به هر گوشه‌اى عيش آماده بود * همه شاهد و ساقى و باده بود

به هر بزمى ، اهل طرب ، گرم ساز * بتان ، جلوه‌گر با دوصد عز و ناز

چه گويم به تعريف آن نره‌ديو * كه گشتى به ايران ، سراسر خديو

شب و روز ، سرمست و مستانه بود * و ليكن به هر كار ، فرزانه بود

در ايام آن ملتجاى فقير * دو شش من جو ، اجرت ببردى اجير

گدايى در ايام وى عار بود * به نان ، هر فقيرى ، غنىوار بود

بُد اشتركُش و فيل‌كش ، گاوكش * ولى با بز و ميش مىبود خوش

بُدى سركش از تاج و ديهيم و گاه * زدى از وكالت ، دَم و بود شاه