رستم التواريخ ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٤

[ كريم خان زند و محمد حسن خان قاجار ] در بيان رزم شهنشاهزادهء والاتبار ، محمد حسن خان - از جانب پدر ، صفوى و از جانب مادر ، قاجار - با سردار ابراهيم شاه كامگار

هاىوهوى و نعرهء دليران و گيرودار و از هر جانب ، ولوله و غلغلهء مردان كار و مستمندان زار بود .

رستم الحكماى آصف - تخلص مؤلف اين كتاب - در تعريف اين رزم گويد :

ز شمشير خاقان عيوق‌شأن * كه چون مهر رخشان بد آتش‌فشان

محمد حسن خان ، امير قجر * شهنشاهزاده شه دادگر

دليران افغان ، پرافغان شدند * شجاعان ازبك ، هراسان شدند

به هر رزمجويى كه شمشير زد * به هر پهلوانى كه يك تير زد

شدى آن دو نيمه به‌سان خيار * فتاد اين چو ماهى در خاك ، زار

دليران قاجار پرخاش‌جو * همه تيغ‌ها آخته بر عدو

ز هر سوى ، اعدا ، گريزان شدند * ز تشويش ، اسباب‌ريزان شدند

ز لطف خداوند فيروزگر * مظفر بگرديد شاه قجر

گرفتار غم گشت آزاد خان * ز تشويش ، بگريخت با تابعان

به شاه قجر ، دستگاه شهى * مسلم بگرديد و مُلك و مهى

چو حق ، و اصل مَن له الحق شدى * زمانه پر آيين و رونق شدى

قضا گفت ديدى كه آزاد رفت * گرفتار غم ، سوى بغداد رفت

بده ساقيا جام صهباى ناب * به دست منِ تنگدل ، با شتاب

كه گويم به مستى بسى رازها * به ساز آورم جملهء سازها

كه دنياست « 1 » چون خانهء عنكبوت * در آن كيميا دان ، دوام و ثبوت

نه غالب نه مغلوب مانَد به پا * نه مِهر و نه كينه بمانَد به جا

دلا بس بوَد خواب ، بيدار شو * از اين مستى و سُكر ، هشيار شو

( 1 ) - اصل : دنيا است .