رستم التواريخ ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

[ داستان اتحاد اهل تسنن و قيام بر ضد گرگين خان ]

سيستان و بلوچستان را مسخر نمود و به جانب كرمان ، توجه نمود . كرمان و توابعش را به جنگ و جدل نيز تصرف نمود و آهنگ مملكت خراسان نمود . چون با لشكر خونخوار بىشمار ، وارد خطهء خراسان شد و دور قلعهء مشهد مقدس كه آن را شهر توس خوانند ، مانند دايره‌اى كه نقطه را در ميان گيرد ، فرو گرفتند و از درون و بيرون ، نايرهء حرب ، مشتعل شد .

و خبر اين حادثهء جهان‌سوز ، به عرض سلطان جمشيدنشان رسيد . محمد على خان و حيدر خان بيات را با دوازده‌هزار نفر مرد جنگى ، با اسباب و اسسّهء « 1 » سپهدارى ، به جانب خراسان ، مأمور فرمود . و فرمان‌ها به جوانان خراسان فرستاد كه بيست و هشت هزار نفر مرد جنگى ، از ابواب جمعى خراسان ، با ايشان اتفاق نمايند كه همهء ايشان ، چهل‌هزار نفر مرد جنگى باشند .

چون محمد على خان و حيدر خان مذكور ، با چهل‌هزار نفر مرد جنگى خونخوار ، مانند قوشان تيزچنگال شكارى كه به جانب مرغابيان ، روان شوند ، به سوى افاغنه ، روان گرديدند و آمدند ، با دبدبه و كوكبه و دستگاه سالارى و هاىوهوى سردارى ، برابر سپاه افغان ، نزول اجلال نمودند . چون آن روز و شب بگذشت و روز ديگر شد :

من كلام مؤلف

چو روز دگر ، مهر پيدا شدى * به نور و ضيا ، عالم‌آرا شدى

دو لشكر به مردى كشيدند صف * كه سازند هم را ز كينه تلف

ز هر سو برآمد غو كوس و ناى * تو گفتى كه جنبيد عالم ز جاى

قزلباش و افغان به هم ريختند * چو شير و بقر درهم آويختند

ز تيغ قزلباش و افغان ، فغان * برآمد به گردون و هم الامان

لاجرم ، چون سپاه ظفرهمراه قزلباش ، به سالارى محمد على خان و به سردارى

( 1 ) - منظور ، اساس است .