مجمل التواريخ والقصص ( تصحيح ملك الشعراء بهار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٨

داود النبى عليه السلام

روايتست كه جالوت تا آنجا بود كه تركشش سيصد من بوده است . و در سير الملوك بيشتر از اين گويد ، پس داود سنگى بفلاخن اندر نهاد ، خداى تعالى باد را فرمان داد كه ترك از سر جالوت برگرفت ، و داود سنگى بينداخت و بر سرش آمد چنانك مغزش بريخت ، و بمرد و سنگ بر زمين آمد و پاره پاره گشت ، و بعدد هر سوارى [ 1 ] پارهء بر ايشان آمد و بكشت هر چه در پيش بودند ، ( 136 - آ ) و ديگران هزيمت شدند قال اللّه تعالى : فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ . پس طالوت دختر [ 2 ] بوى داد و انگشترى و همه مردم مطيع شدند ، بعد از سى سال كه اشموييل بمرد ، طالوت هر چند عالم كه در بنى اسرائيل بود همه را بكشت ، و داود گريخته بود ، و [ طالوت ] زنى عالمه را بحاجبى داد تا بكشد ، نكشت ، و نگاهش همى داشت ، بعد از مدتى طالوت پشيمان شد ، و كسى را مىطلبيد كه از وى بپرسد كه توبهء وى چيست ، كس را نيافت ، حاجب آن زن را بياورد ، و بپرسيد ، گفت مرا بگور پيغامبرى بريد تا دعا كنم و او زنده شود ، و بگويد ، پس او را بگور اشمويل آوردند ، زن دعا كرد ، اشموييل سر از گور برآورد گفتا ، توبت طالوت چيست ؟ گفت آنك با دوازده پسر بحرب جباران رود تا كشته گردد ، پس طالوت همچنان كرد و بحرب رفت تا شهادت يافت ، و داود را پادشاهى مستخلص گشت ، و اللّه اعلم .

داود النبى عليه السلام

داود النبى عليه السلام

نسب او داود بن ايشى بن عوبد بن ياعز بن سلحون بن نحشون بن عمى نادب بن رام بن حصرون بن فارض بن يهودا [ 3 ] بن يعقوب و خداى تعالى پيغامبر را گفت :

وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ، پادشاهى و نبوّت او را بود ، و سليمان را و يوسف را عليهم السلام .

خداى تعالى او را ( 136 - ب ) فرمود كه دين موسى نگاه دارد ، و او را زبور فرستاد

[ ( 1 ) ] اينجا در حاشيه عبارتى بوده و بصحافى حذف شده ، [ ( 2 ) ] اصل : دخترى [ ( 3 ) ] اصل : داود بن ايشان . . . عور - عامر - شمعون - محسون - عمران - رام - بكرون - قارص الخ . . . و از طبرى ( طبع ليدن ج 2 ص 559 ) اصلاح شد