عالم آراى شاه اسماعيل ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٦

ذكر آمدن ميرزا محمد طالش از مازندران و استقبال « 1 » نمودن نواب همايون و آمدن بارسيل خان حاكم اورگنج و اويس ميرزا و بابر پادشاه به پايهء سرير اعلى و رفتن امير نجم ثانى به جانب تركستان و سوانحى كه در آن ولا به منصهء ظهور پيوست « 2 »

آتاليقان عرض كردند كه هر گاه اوزبك از راه دشمنى از آب جيحون به آن طرف عبور نمايند ؛ سپاه نصرت دستگاه را مقرر فرمايند كه دمار از روزگار ايشان برآورند و خون تمام اوزبك بر شما حلال خواهد بود .

[ 269 ] نواب كامياب آتاليقان را مرخص فرموده ، خود به دولت و اقبال پيش - خانهء مباركه را به جانب خراسان مقرر فرمودند .

اما بابر پادشاه چون ديد كه اين مقدمه از بىتوجهى امير نجم ثانى كه به او داشته صورت نپذيرفت « 1 » ؛ عرض نمود كه نواب همايون ، كل تركستان را به بنده بخشيده بودند ، و پادشاهان تركستان اين تمهيد نموده و نواب اشرف به تصدق فرق مبارك خود ، ايشان را امان داده‌اند . اگر چه عهد نواب همايون چون فرزند حضرت امير المؤمنين است محكم خواهد بود ؛ اما عهد اوزبك يك سال بيش نخواهد بود ، هر گاه نواب همايون رقمى به اين كمترين شفقت فرمايند كه چون ايشان از آب بگذرند بنده نيز با ايشان به جنگ بيرون آيم .

حسب الامر مقرر شد كه رقم به اين شرح بنويسند كه : هر وقت پادشاهان تركستان از سر عهد و پيمان بگذرند ولايت تركستان از كنار رود جيحون تا دشت ولايت خطا را نواب همايون به بابر پادشاه نوادهء صاحبقرانى بخشيده « 2 » تعلق به ملازمان او دارد . و رقم را به او شفقت نموده او را مرخص نموده روانهء كابل گرديد . و اويس ميرزا را ، خان ميرزا القاب فرموده ولايت بدخشان را به او شفقت فرموده او را مرخص نموده ، و مقرر شد كه در خدمت بوده باشد و گماشته‌اى به ولايت بدخشان تعيين نمايد . و نواب گيتى ستان به جانب خراسان كوچ فرموده ؛ چون به سه منزلى هرات نزول اجلال فرمودند ؛ مقرر شد كه رقم مبارك به ارباب و كدخدايان هرات به جهت مژدهء ورود نواب همايون ما و تهيه و تدارك اردوى گردون - شكوه و استقبال به دستور زمان سلطان حسين ميرزاى بايقرا بنويسند ، و به شخص كاردان

( 1 ) - ظ : پذيرفت . ( 2 ) - اصل : بخشنده .