عالم آراى شاه اسماعيل ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٩

رسم الخط

8 - ى : ياى زايد در بعضى موارد به آخر كلماتى كه با همزه يا واو ختم مىشود به چشم مىخورد مانند : چون صداى شنيد بيرون آمد ( ص 83 ) . صف آراى گشته ( ص 26 ) . دعا و ثناى به جاى آورد ( ص 460 ) . هايهوى در ميان اردوى بلند گرديد ( ص 357 ) . چه آرزوى دارى . . .

آرزوى به خاك بردم ( ص 574 ) . اين « ى » در يك مورد در حالت جمع نيز ديده مىشود :

آهويان ( ص ) .

9 - كلمات زير بدين ترتيب تحرير يافته بود :

اثاثه / در همه جا به صورت / : اساسه /

بدخشان ( نام ولايت ) / در همه جا به صورت / بداخشان /

تعيين / در همه جا به صورت / تعين /

تغيير / در همه جا به صورت / تغير /

شست ( قلاب ماهىگيرى و . . . ) / در همه جا به صورت / شصت /

گزيده ( انتخاب كرده ) / در همه جا به صورت / گذيده /

ثمرقند ( نام شهر ) / در بعضى جا به صورت / سمرقند /

خاتون / در بعضى جا به صورت / خواطون /

دشمن / در بعضى جا به صورت / دوشمن /

شرمنده / در بعضى جا به صورت / شرمانده /

همايون / در بعضى جا به صورت / هميون - همايان /

خاستن ( بلند شدن و . . . ) / به صورت : خواستن

خواستن ( اراده كردن و . . . ) / به صورت : خاستن

دو كلمهء اخير با كليهء مشتقات آنها به استثناى چند مورد در همه جاى كتاب به صورت‌هاى فوق تكرار شده بود .

10 - وصل و فصل كلمات - اتصال و انفصال كلمات تابع ترتيب معينى نبود و يك كلمهء مركب گاهى متصل و زمانى منفصل نوشته شده بود . گاهى دو يا سه كلمهء مفرد بهم متصل و بسيار نامناسب و نامأنوس بود مانند :

راستميگوئى ( راست مىگوئى )

آنكشتهاى ( آن كشته‌هاى )

پنجششهزار ( پنج شش هزار )

و گاهى كلماتى را در حالت اضافه هم سر هم نوشته و توجهى به كسرهء اضافه نكرده بود مانند : داخلبغداد شد ( داخل بغداد شد )