ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

گفتار در بيان ذكر انساب آباى عظام و اجداد كرام شهريار سپهر احتشام صاحبقران عالى مقام اعنى امير جمجاه خورشيد كلاه سيد امير نصر اللّه محمد بهادر سلطان ابن حضرت امير سعيد غفران نشان امير حيدر سلطان ابن امير كبير جنّت مكان امير معصوم سلطان ابن خاقان نيكو خصال امير محمد دانيال - نوّر اللّه مرقدهم .

ولايت پنجشنبه و كته قورغان را محاصره كرده ، به قهر و غلبه گرفته ، از جماعت خطاى قپچاق ، كلان و خورد ، مقدار هزار و پانصد نفر را اسير نموده ، به فرمودهء تورهء تورانيان ، شهزادهء خسرونشان ، مفسدان اسير شده را در هر كوچه پس كوچه و در رسته‌هاى بازار به قتل آورده ، كلانان آن جماعت را از بالاى اشجار ، و از بلنديهاى ديوار ، زنده به زنده سرنگون آويخته ، به هلاكت رسانيدند . بقيهء آن جماعت اشرار از لشكر جرّار فرار نموده ، دوشنبه قورغان و چلك و لايش را دار القرار خودها ساختند . نويد خرسندى اين مقدمهء سراسر سرور را شاهزادهء صاحبقران ظفر توأمان به امير جلالت‌نشان والد خود عرضه داشت نموده به دربار گردون‌مدار عالى فرستاد . در همين مورد به فرمودهء والد خود مقدار دو هزار لشكر نامور را از درون لشكر بخارا جدا كرده ، به طريقهء ايلغر به سوى سمرقند روانه نموده ، خود به همراهى امراى ذوى الاقتدار به فتح و فيروزى تمام به جانب بخاراى شريف مراجعت فرموده ، آمده به ديدار پر انوار پدر خود فايض و مشرّف گرديد .

خلاصهء كلام اينكه به سبب فساد جماعت مفسدان بد نهاد تا به انقضاء پنج سال هرج و مرج به ولايت سمرقند و به ساير قصبات ميانكال به يك منوال مىبود و نيز در اثناى اين حادثه محمد رحيم خان اورگنجى كه عرق دشمنى خود را در حركت آورده و ضيقى وقت را غنيمت دانسته ، اطراف ولايت محروسه را آنا فآنا تاخت و تاراج نموده ، فقراى تومانات را مع متوطنان لب آبى به تنگ آورده بود و جماعت « قرق يوز » نيز از جانب اوراتپه و ديزق و جماعت كنگسيهء مفسد شهر سبزى اينها نيز دشمنى جبلّى خودها را اظهار نموده ، از هر جانب تاز و باز مىنمودند . بعد از آنى كه مدّت فتنه و فساد و بغى و عداوت ايلاتيهء مفسد به طول انجاميده ، از بدكردارى خودها به مطلبى نرسيدند فى سنهء 1245 بود كه اولا مرتبه جماعت ميتن و قراقلپاق طريقهء ايلى و انقياد را پيش نهاد خاطر خودها گردانيده ، اشراف قبايل خودها از وجه معذرتخواهى برآورده ، سمّ تكاور حضرت امير سعيد سعادت نشان را بوسه داده ، از صميم قلب معذرتخواهى نموده ، كلان و خورد اين هردو جماعت به سر و گردن غلطيده ، از كردهء كردار خودها استغفار نمودند .