ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٩

گفتار در ذكر ارتحال حضرت خليفة الرّحمان ظلّ السّبحان اعنى جناب امير صاحبقران ظفر توأمان از اين دار المحن جهان فانى به سوى دار البقاى سراى جاودانى

رباعى

زين مژده كه اقبال كزان سو آمد * دولت ز نشاط تهنيت‌گو آمد

گل بوى كه باغ عشرت از سر بشكفت * مى نوش كه آب رفته در جو آمد

الحمد للّه تعالى و المنّه كه گل آمال در چمن اقبال شهنشاه نيكوخصال شكفته گرديد .

فرمان واجب الاذعان شهنشاه زمان ، داراى دوران صدور يافت كه نقّارهء شاديانه را مع سنج و دمّامه از بالاى نقّاره‌خانه در زير اين نه رواق مينا رنگ بلند آوازه گردانيدند .

ستايش با آرايش مر واهب العطايا را كه قلم شكسته رقم ، شمه‌اى از اوصاف پادشاه سليمان دستگاه را در صحيفهء روزگار به طريقهء عجز و انكسار استحضار نمود و ذكر محامد شاه ديندار سپهر اقتدار را به زبان بىزبانى و به لسانى هيچ مدانى بر منصّهء ظهور و در عرصهء بيان آشكار فرمود . اين نتايج سرايندگى همه از شرف ميامن ذات با بركات قدسى صفات ايزدشناس معدلت اساس جناب‌عالى مىباشد . و گرنه اين هيچ مدان امّى را چه حدّ و يارايى كه پرتو خورشيد را در پردهء فانوس خيال جلوه دهم و يا دريايى را در حوصلهء صدف گنجايش نهم . الشكر و المنّه كه به عون عنايت ايزدى و به فرّ دولت همايون عالى اين اجزاى پراكنده به طرز فريبندگى فراهم آمد و اين اوراق متفرقه به طريقهء پاره‌دوزى منتظم گرديد .

نظم

شكر كه اين نامه به عنوان رسيد * پيشتر از مرگ به پايان رسيد

رجا از كرم نامتناهى الهى آنست كه چون اين جريده شرف از نام بافرجام پادشاه ممالك اسلام گرفته ، هرگاه كه به مطالعه و به مشاهدهء اهل فضل و كمال درآيد در اصلاح آن كوشند و ديدهء عاطفت از عيب آن پوشند .

نظم

خطّ تقدير است خالى از غلط * از غلط خالى نباشد هيچ خط