ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٨

گفتار در ذكر ارتحال حضرت خليفة الرّحمان ظلّ السّبحان اعنى جناب امير صاحبقران ظفر توأمان از اين دار المحن جهان فانى به سوى دار البقاى سراى جاودانى

ميان اين همه شاهان اقليم * از اين دار المحن شاه زمان رفت

القصه بعد از به خاك سپاريدن حضرت امير صاحبقران غفران‌نشان - انار اللّه برهانه - اركان دولت و امراى ذىشوكت و سادات عظام و علماى كرام همه اتفاق نموده ، جلوس ميمنت مأنوس امير زادهء كامكار سعادت‌يار برخوردار عالىتبار را به ساعت فرخنده و به زمان خجسته اختيار فرموده به قاعده و اسلوب شاهان چنگيزيه بر تخت سلطنت شاهى نشانيده ، مباركبادى كرده دعا نمودند .

نظم

خدايا ز آسيب عين الكمال * نگهدار اين شاه را لايزال

به ذاتش بده فيض و فتح و ظفر * به عدلش بيارا همه خشك و تر

بماناد فرمانده و كامران * فزون زانچه آن را شمارد گمان

جناب قرّهء باصرهء جهاندارى ، گوهر درياى شهريارى يوم شنبه چون لعل به كان و مانند گوهر به عمان بر تخت فيروزبخت شاهى استقرار نموده ، لواى سلطنت و معدلت برافراشت . خلايق سر انقياد و اطاعت به فرمان همايونش نهاده ، زبان به دعاى دوام دولت جاويد طراز ابد دمساز گشادند .

نظم

خداوندا تو اين شاه جوان‌بخت * كه آمد سايه‌اش پيرايهء تخت

ظلال چتر دولت بر سرش دار * مراد هردو عالم در برش دار

المنّة لله كه رياض دولت را گل اقبال به رشحات زلال عنايت قادر ذو الجلال در شكفت آمد و محافل نصفت و شمع افضال به دستيارى خالق نوربخش متعال ، پرتوافكن جهان گرديد .