ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

گفتار در بيان يورش امير صاحبقران ظفرقرين معدلت آيين كرّة سيوم از پايتخت توران زمين به جانب ممالك فرغانه زمين

تجسس نمودند كسى را نيافتند كه از جانب خوقند خبرى رساند .

على الصّباح روز ديگر از آنجا به فرّ اقبال كوچ نموده طى منزل نورديده در موضع بيش اريغ رسيده فروذ آمدند . در آن منزل از قراولان قرق‌يوز پيشتر رفته ، دو كس را تيلچى گرفته به خدمت امير صاحبقران آورده از احوال محمد على خان و لشكريهء آن پرسش نمودند . آنها عرض بندگى نمودند كه محمد على خان روز هزيمت يافتن لشكريه‌اش مع قوشون پراكندهء خود از خجند برآمده از روى سراسيمگى و از كمال خوف و هراس در تعاقب نگاه ناكرده گريخته شباشب به خوقند درآمده از آنجا مىخواست كه به جانب اندجان و نمنگان برآمده ، رود . فقراء سپاه ، خان گمراه را نامانده به مشقت تمام نگاه داشتند ، حالا در خوقند به سرشتهء سرانجام ولايت و به قورغاندارى مشغول بوده و در تردد آن مىباشد كه پسر خود را مع چندى از دولتخواهان خود به جهت معذرت‌خواهى به خدمت همايون عالى فرستادند . در اين گفتگو بودند كه خبر رسيد كه خان خوقند محمد امين خان نام پسر خود را مع چندى از امراى معتمد الدولهء خود مع اجناس اقمشه و امتعه و از اسبان تازىنژاد با زين و جيدوق مرصّع و مكمّل و آراسته و از اصناف جواهرات به رسم پيشكش و ساورى فرستاده است . پس به فرمان واجب الاذغان چندى از امراى دولت استقبال نموده ايلچيان را آورده به بارگاه فلك اشتباه رسانيدند .

پسر محمد على خان مع ايلچيان آمده به ركاب‌بوسى همايون عالى فايز گرديده ، جناب‌عالى را دعا نمودند . امير صاحبقران سعادت‌نشان پسر خان خوقند را مع ايلچيان فرستاده آن را ، به الفاظ نيكو مبتهج و مسرور گردانيده بسى نوازشات فرمود . جناب‌عالى چون از مضمون مندرجهء نامهء آن مطلع گرديد كه همه مدلّل به معذرت‌خواهى و ثناگسترى بود و نيز ايلچيان خان خوقند زبان فصاحت‌بيان گشاده از روى عجز ، آداب عرض بندگى نموده ، گفتند كه جهان پناها ! خان ما از سر صدق و اخلاص ، مطيع و منقاد شما مىباشد آنچه تقصيراتى كه به جناب‌عالى از او واقع شده باشد يكى به هزار اعتراف نموده سر تسليم و رضاجويى به سوى شما دارد . بعد اليوم از جادهء انقياد و