ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

گفتار در ذكر مراجعت نمودن امير دلاور از بالاى پشاغر

يرليغ ولايت اورميتن را مع توابع و لواحق آن به قلمرو كاغذ انشا فرموده ، به مهر عالى مزّين نموده ، به سر سلطان محمود خان خلانيده سرافرازى بخشيد .

بدان كه اورميتن قصبه‌ايست از قصبات ما بين كوهستان شرقى ولايت سمرقند و در بين غرب و جنوب بلاد استروشن واقع شده ، مشتمل به يك راه باريك بسى از مرور مردم دورافتاده ، حصنى بغايت حصين است ، تسخير آن به قهر و غلبه از قبيل محالات است . از الطاف شاهانه و از عواطف خسروانه سلطان محمود خان را به يرليغ حكومت چنان قورغان نامدار برخوردار گردانيده ، از اسپان راهوار و از اشتران قطار مع زر و زيور بسيار كرم فرموده ، از آنجا به جانب اورميتن اجازت انصراف ارزانى داشت . خود جناب عالى نيز از سمرقند فردوس مانند ارادهء مستقرّ سرير سلطنت كه فاخرهء بخاراى شريف است ، به خاطر عاطر مصمّم گماشت .

بعد از آنى كه ضبط و نسق ولايت سمرقند و اوركوت و پنجه كنت و ساير قلاع اطراف و جوانب را مع حدود و توابعات آن را به حكام ذوى الاحتشام تعيين نموده ، سرحدداران اطراف و جوانب را نيز به عواطف سلطانى سرافرازى بخشيده ، اجازت فرمود .

بعد از آن جناب ظلّ اللّهى بر ابلق تيزگام مع بقيهء سپاه سوارى نموده ، نقاره روارو فرموده ، التزام سفر مبارك را پيشنهاد خاطر خود گردانيده ، عنان دولت به صوب دار السلطنهء بخاراى شريف منعطف داشته ، روان شده ، منزل و مراحل طى مىنمود .

و در اثناى راه ميران قصبات ميانكالات هريك از توغريگى خودها از حضرت جهان‌پناه اجازت يافته ، به قلعه‌هاى خودها درآمده ، به مستقرّ حشمت قرار يافتند . بعد از آنى كه جناب‌عالى طى مراحل نموده ، به « رباط ملك » رسيد ، سادات كرام و علماء عظام و اكابر و اشراف نيكنام ، به جهت استقبال ، به اشتياق جمال مبارك از شهر برآمده بودند ، پياپى رسيده و به استسعاد ركاب‌بوسى مشرف گرديده ، گرد سم سمند همايون را سرمه‌وار به چشمان خودها توتيا مىنمودند . بدين دستور منزل‌به‌منزل طومار راه در نورديده ، داخل مضافات بخاراى شريف شده ، اولا مرتبه به زيارت حضرت خواجه بزرگ فايض گرديده ، سكّان آن علوى مكان را به نذورات و به تصدّقات سرافرازى