ظفرنامه خسروى ( شرح حكمروايى سيد امير نصر الله بهادر سلطان بن حيدر بر بخارا وسمرقند ، 1277 - 1242 ه . ق ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

داستان عهد بستن محمد على خان خوقندى با سلطان زمان و صاحبقران دوران و بار ديگر شكستن عهد ايلى و آشنايى به اغواى چندى از مفسدان و معاندان و لشكر كشيدن آن به جانب سد تفور ديزق و قورغان انداختن آن در خراب‌آباد موضع پشاغر و گذاشتن ايلغر با چندى از سرداران نامور .

نظم

چو آگاه گرديد شاه جهان * ازان فتنه و شور خوقنديان

خبرچى فرستاد بر هر ديار * كه لشكر تمام از شه و شهريار

كه ديگر نباشد محلّ درنگ * مهيّا كنند جمله اسباب جنگ

ز بهر اميران سرحد نشين * همه شرزه شيران پرخشم و كين

كه هريك ازان سرور لشكريست * به هر سرحدى سدّ اسكندريست

نشانها فرستاد فرمان نمود * به سوى سمرقند آيند زود

بعد از مراسم سپارشات ، امير صاحبقران نيكو صفات ، در خزاين را گشاده ، با خيول سپاه با دلاوران نيكخواه از خود و كلاه و از اسب و اسباب دستگاهى بخشيده ، در روز نيك و در ساعت سعد چون آفتاب خاور كه در صبح محشر از افق مغرب برآيد ، پادشاه نيكو اختر با لشكر قيامت اثر روى به جانب مشرق زمين نهاده ، عنان عزيمت به سوى سغد سمرقند معطوف گردانيده با طنطنهء عجب راهى گرديد .

نظم

به فرمان خاقان عالىتبار * شدند عازم ره هزاران هزار

كشيدند بر كوس رحلت دوال * گشادند ماه علم را جمال

ز ماه لوايش عروس ظفر * چو بالا بلندان شده جلوه‌گر

چو خورشيد طالع ز اوج شرف * عيان مهچهء طوغش از هر طرف

همه شهرياران گردنكشان * شده درپى بيرق او روان

بلندى و پستى و كوه و دره * به زير سپاه آمده يكسره

پس آنگه از آنجا لواى ظفر * به سوى سمرقند شد جلوه‌گر

چو پيدا شد از دور آثار او * خلايق مشرّف ز ديدار او

براندند تا شهر از آنجا سمند * جهان شد ز ديدار او بهره‌مند

القصه امير دلاور با لشكر ظفرپيكر طى مراحل فرموده از مضافات ميانكالات گذشته