سيرة جلال الدين يا تاريخ جلالى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩
كشتن شرف الملك تجار اسمعيليّه را در آذربايجان بوقت توقف شهريار در عراق
مباهات داشت ، آزار رسانده ، اموال وى بربود ، و هم در شكنجه ، وى را استخوان شكسته بكشت ، سپس با نگاهبان قلعهء درادز ملاطفت اغاز نهاد ، تا وى آن دژ به تصرف داد ، و گروهى سوار و پياده ، به تصرف روئين دزبر گماشت ، و زمان محاصرت آنجا بدرازا كشيد ، سپس داراى دژ ، زوجهء پيشين ملك خاموش ، مايل گشت كه بنكاح شرف الملك درايد ، و بعد از وقوع زفاف ، و حصول تاليف و ائتلاف ، قلعه را بوى سپارد ، شرف الملك بپذيرفت ، و خواستاران در ميان آمد و شد ميكردند ، لكن پيش از انجام عزم ، و اتمام قصد ، شهريار از عراق باز امد ، و چنان خواست كه آن بانو را براى خويش خطبه كند ، ازين رو كار ديگرگون شد ، و امر محاصرت صورت بطلان يافت ، و شهريار پس از عقد زواج به خواهش « 1 » با وى زفاف كرد ، و سپس خادم خاص خويش ، سعد الدين دواتدار ، را ، والى قلعه ساخته ، بدانجا فرستاد ، و آن دژ هزاران خانه داشت ، و قدماى آنجا ، از دير زمان آن جايگاه را از پدران خويش به ارث يافته بودند ، و چون خادم دريافت ، كه با اقامت آنان در قلعه ، كارى از پيش نتواند برد ، همّت بر ان گماشت ، كه دژنشينان را بيرون كند ، و در اجراى اين مقصود سوء تدبير و شتاب روا داشت ، ازينرو اهل قلعه عصيان آغازيدند ، و كار به صورت نخست بازگشت ، و آن بستگى گشايش نيافت ، و نيز شرف الملك با گروهى از سپاه خويش قلعهء شاهق را محاصره كرده بود ، و آن دژ در جزيرهء ، در ميان درياچهء آذربايجان واقع ، و بر بالاى كوهى ، كه گوئى گنبدى دست‌پرداز آدميست « 2 » بنا گشته و آب از هر سوى بر ان محيط و پيرامون آن دهى چند باشد ، كه ذخيرتى كه دژنشينان را بايد ، از ان فراهم ايد ، و چون پادشاه بازگشته ، مخطوبهء شرف الملك را ، بنكاح خواست ، وى از سر خشم ، لشگر خويش را ، كه بحصار آن قلعه رفته بودند ، بازگرداند ، و آن دژ همچنان بر نافرمانى بماند .
كشتن شرف الملك تجار اسمعيليّه را در آذربايجان بوقت توقف شهريار در عراق
كشتن شرف الملك تجار اسمعيليّه را در آذربايجان بوقت توقف شهريار در عراق
بدانگاه كه پادشاه در اصفهان بود ، يكى از خواص درگاه سلطنت " تاج الدّين على فرزند قاضى جاندار " با فرمان شهريار بر شرف الملك وارد گشت ، مضمون آن مثال اينكه ، وزير بداند ، كه فرستادهء از تاتار ، در صحبت بازرگانان اسمعيلى كه ببغداد رفته‌اند ، بجانب شام شتافته است ، و وى بايد ، كه هر قافله از اسمعيليان را ، كه از جانب شام يا جهت روم باز ايد ، مراقب و نگران باشد ، و چون رسول تاتار را يابد ، بنزد خويش باز
( 1 ) : عبارت متن " باستدعاء من قدمائها " و مقصود از " قدمائها " درينجا معلوم نيست . ( 2 ) : در متن : فوقها شقيف ( ؟ ) دائر