شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٣

توجّه فرمودن نصرت « 4 » نشان به جانب خراسان و خبر يافتن محمّد شيبانى خان و به حصار مرو درآمدن و به « 5 » آخر بيرون آمدن « 6 »

3650 چو شد فارغ از طوف آن قبله‌گاه * از آن‌جا روان شد به خيل و سپاه

چو خان را خبر شد كه خاقان رسيد * به تسخير ملك خراسان رسيد

هراسان از آن خيل رستم صفات * هواى سمرقند كرد از هرات

چو آمد به مرو از سر اضطراب * رسيد از عقب شاه گردون جناب

اگر تيز رفتن كند كبك‌ساز * تواند رسيدن به وى شاه‌باز

3655 رود ابر اگر تند بر آسمان * ازو بگذرد برق در يك زمان

بسى شد هراسان از آن سيل تيز * نه راى « 1 » ستيز و نه پاى « 2 » گريز

به خيل و سپاهش درآمد به مرو * ز چنگال شاهين گريزان تذرو

ببستند دروازه‌هاى حصار * در فتنه كرد آسمان استوار

دويدند شيران به بارو « 3 » دلير * شد آن قلعهء سهمگين برج شير

3660 نموده پر « 4 » فرقشان پر « 5 » شكوه * چو صبح نخستين ز بالاى كوه

تبرزين ز « 6 » دست يلان زمان * نمايان چو ماه نو از آسمان

فلك با زمين هم سر جنگ داشت * ز سيّاره دامن پر از سنگ داشت

شب تيره كاين شاه « 7 » گردون غلام * به زير آمد از ابلق تيزگام

فرود آمد از اسب ، شاه زمان * مسيحا به زير آمد از آسمان

3665 ز انجم فلك مشعل‌افروز شد * شب تيره روشن‌تر از روز شد

نمود از سر قلعه صد شمع نور * نمودار شد نار موسى ز طور « 8 »

تأمّل در آن قصّه خان پيشه كرد * ز بسيارى لشكر انديشه كرد

ز كارآگهان جست تدبير كار * كه اى شيرمردان مردم شكار

فلك ترك مهر و وفا كرده است * بلايى عجب رو به ما كرده است

3670 سپاهى به چندين علامت رسيد * همانا كه روز قيامت رسيد

درين قلعه بودن ملال من است * همانا كه برج و بال من است

بود مرد را تيغ و بازو حصار * حصار گل و خاك « 9 » نايد به كار

( 1 ) . د : راه . ( 2 ) . ب : راى . ( 3 ) . م : باره . ( 4 ) . ب : بر . ( 5 ) . ب : بى . ( 6 ) . ب ، م و د : به . ( 7 ) . م : چرخ . ( 8 ) . م : لت‌هاى اين بيت پس و پيش است . ( 9 ) . ب : خار .