شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٢
توجّه فرمودن نصرت « 4 » نشان به جانب خراسان و خبر يافتن محمّد شيبانى خان و به حصار مرو درآمدن و به « 5 » آخر بيرون آمدن « 6 »
رسيد از شرف تا به جايى سرش * كه شد نسر طاير پر افسرش « 1 »
چو در مشهد طوس زد بارگاه * شدش خاك در « 2 » سرمه مهر و ماه
هوس كرد خاقان « 3 » جم‌آستان * طواف در كعبهء راستان « 4 »
3635 شهيد خراسان امام يقين * پناه جهان شاه دنيا و دين
فلك بر درش صبح و شام آمده * به قدّ دو تا در سلام آمده
ملك كرد آن روضهء محترم * كبوتر صفت در طواف حرم « 5 »
[ برابر شد از « 6 » قول پيغمبرش * به هفتاد حج يك طواف درش ] « 7 »
بود بيت معمور كز آسمان * فرود آمد و قبله شد در زمان « 8 »
3640 ميسّر درو و آن « 9 » دعا مدّعا « 10 » * ز روى يقين قبله‌گاه دعا
ازو كعبهء محترم در حجاب * ز روى خجالت شده در نقاب « 11 »
درون [ و ] برونش چو خور عين نور * چنين بايد « 12 » الحق تجلّى « 13 » و « 14 » طور
مسيح ار نهد بر سر عرش پاى * نيارد بر آن « 15 » آستان « 16 » كرد جاى
بهشت « 17 » حريم درش جان سرشت * به گيسو درش رفته حور بهشت
3645 هوس كرده خورشيد تابان ز دور * كه خود را كند بر درش فرش نور « 18 »
تمنّا كند كعبه از « 19 » راستان * كه خود را كند فرش آن آستان « 20 »
ملك را بود آرزو بر « 21 » سپهر * كه روبد به پر آستانش چو مهر
شب و روز عرش اين « 22 » تمنّا كند * كه خود را چو كرسى « 23 » درو جا كند
ببوسيد آن آستان بلند * مسيحا شد از « 24 » آسمان بهره‌مند
( 1 ) . ب : ندارد ، به جاى آن افزوده است : شد از لطف و احسان شاه * پناه سلاطين عالم‌پناه بجنبيد از آنجا شه جم شكوه * به بخشش چو دريا به تمكين چو كوه ( 2 ) . م : ره . ( 3 ) . م : شاه . ( 4 ) . ب : ندارد . ( 5 ) . ب : ندارد . ( 6 ) . چ : شدش ( از ) . ( 7 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد . ( 8 ) . ب : ندارد . ( 9 ) . ب : هر ؛ د و چ : از . ( 10 ) . م : در آن مدّعا از دعا . ( 11 ) . ب : ندارد . ( 12 ) . چ : باد . ( 13 ) . ب : ثانى ( ! ) . ( 14 ) . ب ، م و د : ( و ) . ( 15 ) . چ : به ره . ( 16 ) . د : آشيان ؛ چ : آسمان . ( 17 ) . ب ، م و د : بهشتى . ( 18 ) . چ : از اين بيت تا بيت 3676 نيست . ( 19 ) . م و د : ( از ) . ( 20 ) . ب : ندارد . ( 21 ) . د : در . ( 22 ) . ب : آن . ( 23 ) . ب : كورس ( ! ) . ( 24 ) . م : مسيحا چو شد ز .