شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٣
[ مشورت فرمودن صاحبقران سپهر احتشام با امراى نامدار عالىمقام در تسخير بغداد و بعضى از بلاد شام ] « 2 »
ز تيرش كسى گر گشادى كمان * گذشتى به فرسنگ‌ها در زمان
3280 ز پرواز آن باز فرخنده‌فر * چو سلطان بغداد را شد خبر
درِ چارهء خويشتن باز كرد * كبوتر صفت عزم پرواز كرد
گريزان ز خيل قيامت هجوم * عنان‌تاب شد جانب ملك روم
به اندك زمان شاه دريا « 1 » نثار * بر « 2 » اطراف بغداد شد قطره‌بار
چنان كشورى آمدش در نگين * نبود احتياجش به شمشير كين
3285 شد از شطّ « 3 » بغدادش آن‌سان « 4 » گذار * چو « 5 » از روى دريا نسيم بهار
ز هر سو « 6 » ستوران درياشتاب * روان همچو اسپان آبى در آب
ز تركش دليران برآراسته * چو مرغان آبى پر آراسته
ز ماه علم روى شط بهره‌ياب « 7 » * شد از موج « 8 » آبى عيان آفتاب
ز عكس سپر « 9 » آب صافى ضمير * چو عنقاى « 10 » چين بر لباس حرير
3290 چو كوهى « 11 » نهنگان درياشتاب * چو « 12 » كوهى كه مىرفت بر روى آب
مسخّر شدش آن نواحى تمام * شد آن ملك زو « 13 » رشك دار السّلام « 14 »
هوس كرد طوف امامان دين * سلام على رُوحِهم اجمَعين
طلبكار فيض از امام صبور * كه بود از تجلّى حق محض نور
چو ز آن خاك در ديده ديدش جلا « 15 » * عنان‌تاب شد جانب كربلا
3295 به آن كعبه آورد روى نياز * شد از خاك‌بوس درش سرفراز
به طوف نجف كرد از آنجا خرام * چو حجّاج در « 16 » راه « 17 » بيت الحرام
جبين سود بر خاك آن آستان * مگو آستان ، قبلهء راستان
به روز و به شب در طوافش فلك * درش قبلهء آدمىّ و ملك
فرود آمد از بهر امن و امان * پى مُصحفش كرسى آسمان
( 1 ) . چ : گوهر . ( 2 ) . چ : به . ( 3 ) . چ : دشت . ( 4 ) . ب : آسان ؛ چ : ايشان . ( 5 ) . ب و چ : كه . ( 6 ) . د : ( هر سو ) . ( 7 ) . چ : شد بهره‌تاب ( ! ) . ( 8 ) . ب : برج . ( 9 ) . م : سپهر . ( 10 ) . ب ، م ، د و چ : تمغا . ( 11 ) . م : شكوه ؛ چ : كوه . ( 12 ) . د و چ : چه . ( 13 ) . م : از آن ؛ ب و د : ازو . ( 14 ) . چ : شد از دار آن ملك تنگ السّلام ( ! ) . ( 15 ) . چ : بلا ( ! ) . ( 16 ) . م و چ : زد . ( 17 ) . ب : از طوف .