شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٢

[ مشورت فرمودن صاحبقران سپهر احتشام با امراى نامدار عالىمقام در تسخير بغداد و بعضى از بلاد شام ] « 2 »

كسى را كه شه فرّ « 1 » افسر نهد * به پاداش آن « 2 » در پيش « 3 » سر نهند

سپه را توانگر كن از زرّ و سيم * كه جان را فدايت [ كند ] « 4 » روز بيم

سكندر كه گيتى سراسر گرفت * جهان را به نيروى لشكر گرفت

3260 دل لشكرى را به زر شاد كن * ز جان دادنش « 5 » روز كين ياد كن

ز قتلش ديت پيش ده بىدرنگ * كه جان در برابر دهد روز جنگ

به زر كن دل مفلس امّيدوار * كه در روز مردى كند جان نثار

ز زر كن فرومايه را بهره‌ور * كه از زر شود رستم « 6 » زال زر

نيايد ز مزدور و بىمزد كار * چو مزدش دهى كار ازو چشم دار

3265 سپاهى برآراست صاحبقران * كه از كثرتش شد زمين بى « 7 » كران

[ چو تير از كمان رفته در داورى * نجسته به غير از كمان ياورى ] « 8 »

چو صاحبقران سكندر اساس * برآراست خيلى فزون از قياس

فروريخت گوهر ز درياى لب * كه لشكر به « 9 » آهنگ ملك عرب

برآرند از ناى زرّين خروش * برند آسمان و زمين را ز هوش

3270 كواكب‌شناسان فرخنده راى * به ساعات فرّخ اثر رهنماى

نظر كرد « 10 » در « 11 » حال شمس و قمر * چو عينك سطرلاب زر « 12 » در نظر

به فرّخ‌ترين ساعتى شهريار « 13 » * به عزم سفر شد برون ز آن ديار

به آهنگ بغداد شد ره‌نورد * بلرزيد اين « 14 » گنبد لاجورد

دم ناى كز صور مىداد ياد * فلك را ز جا برد چون گردباد

3275 ز برق سنان و ز گرد سپاه * زمين روشن و آسمان شد سياه

خرامان ستوران زرّين ركاب * چو عمر گرانمايه با صد شتاب

روان بادپايان آتش نهاد * به گرمى چو آتش به تندى چو باد

چو كوهى به راه بيابان شدند * به راه بيابان شتابان شدند

( 1 ) . ب ، م ، د و چ : بر سر . ( 2 ) . م : او . ( 3 ) . م ، د و چ : رهش . ( 4 ) . ت : كنم ( ! ) متن براساس ب نوشته شد . ( 5 ) . ب : و دلش . ( 6 ) . ب : كه روز شود رستمى ( ! ) . ( 7 ) . ب ، م ، د و چ : سر . ( 8 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد . ( 9 ) . ب : كند لشكر ( به ) . ( 10 ) . ب ، م ، د و چ : كرده . ( 11 ) . د : بر . ( 12 ) . چ : را . ( 13 ) . م : زينهار . ( 14 ) . د : آن .