شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٠

[ مشورت فرمودن صاحبقران سپهر احتشام با امراى نامدار عالىمقام در تسخير بغداد و بعضى از بلاد شام ] « 2 »

ز دست جم‌آور برون جام زر * نه كجكول از دست دريوزه‌گر

ستان تيغ ز اسكندر سرفراز * نه از دست بيوه‌زن آيينه باز

اتاقه ز بال همايت سزاست * پر از شهپر مرغ خانه خطاست

3225 توان نيزه كرد از نى بيشه سخت * نه از خامهء كاتب تيره‌بخت

فضاى محيط است جاى نهنگ * بود چشمه‌سارش بسى جلوه‌تنگ

كبوتر بود طعمهء شاه‌باز * به گنجشك و صعوه ندارد نياز

به آهنگ كين مرد شمشير زن * نسازد سنان سوزن بيوه « 1 » زن

چو كردم علم تيغ كين بىدريغ * عراق « 2 » عجم را گرفتم به تيغ

3230 بلاد عجم را شدم چاره‌ساز * به برّ « 3 » عرب مىبرم ترك‌تاز

دلم را تمنّاى مصر است و شام * كه آن هردو صيدم درآيد به دام

گلى چينم از نخل « 4 » بستان مصر * شوم طوطى شكّرستان مصر

كشم بادهء عشرت از جام عشق * به عشق لب مهوشان دمشق

شوم اهل بغداد را چاره‌ساز * به صيد كبوتر برم شاه‌باز

3235 به قصد نهنگان كشم تيغ تيز * كنم شطّ بغداد را موج‌ريز

كله‌خود گردان دريا شتاب * نمايم چو نيلوفر از روى آب « 5 »

ركاب ستوران آهوشكار * پى گوش ماهى كنم گوشوار

بود نخل ، رُمحم « 6 » كه مردافكن است * نهالى كه بارش سر دشمن است

ز روى نياز و سر انقياد * اگر پاى اسبم ببوسد « 7 » قباد

3240 ز نعل سمندش به « 8 » فرخندگى * به گوش افكنم حلقهء بندگى

گر اسكندر آيينه « 9 » از فرّ و هنگ * نسازد مه رايتم روز جنگ

ز نوك سنانم شود « 10 » چاره‌ساز * كنم چون « 11 » مه رايتش سرفراز

فريدون فرّخ ز بهر نثار * نسازد اگر گنج خويش آشكار

( 1 ) . م : پير . ( 2 ) . چ : عراق و . ( 3 ) . چ : بزم . ( 4 ) . ب : باغ . ( 5 ) . ب : ندارد . ( 6 ) . چ : چو نخلى ستانم . ( 7 ) . ب ، م ، د و چ : رخشم نبوسد . ( 8 ) . م : ز . ( 9 ) . ب و چ : آيينهء اسكندر . ( 10 ) . ب ، م ، د و چ : سنانش شوم . ( 11 ) . م : پيش .