شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

توجّه فرمودن شاه گردون شكوه به جانب فيروزكوه و در حصار رفتن حسين كيا و گرفتن او را [ و ] در قفس كردن « 12 »

پلنگ‌آزمايان گردون شكوه * گرفتند منزل بر « 1 » اطراف كوه

شب تيره كاين قلعه‌گاه بلند * شد از مشعل و « 2 » ماه نو بهره‌مند

2930 برفت « 3 » از سر پاسبانان فراغ * برافروختند از دو جانب چراغ

ز شمع و « 4 » چراغ يسار و يمين * زمين گشت « 5 » روشن چو چرخ برين

ز مشعل همه برج‌ها « 6 » بهره‌مند * بدان‌سان كه از لاله كوه بلند

دم صبح كاين قهرمان زمان * گرفت از غضب قلعهء آسمان

روان شد به كوه آن جهان شكوه * پلنگى برآمد به بالاى كوه

2935 چو صور قيامت تفك در خروش * ز فرق سرافيل بربود هوش

[ صفير نفير قيامت شكوه * درآورد جنبش به فيروزكوه « 7 » ]

سپر از سر كينه [ از ] « 8 » جاى جست * دوالش به گردن درآورد دست

فلك را در آن عرصهء كارزار * ز بس سر علم رخنه‌ها در حصار

[ فكندند سوى سپر سنگ جنگ * وز آن شد ترازوى كين پر ز سنگ ] « 9 »

2940 ز سنگى كه آمد ز ديوار كين * فروشد به آب از گرانى زمين

ز تيرى كه شد بر فراز سپهر * سپردار شد چرخ گردان ز مهر

ز رعد آسمان بر زمين خاره « 10 » ريخت * تفك آب از چشم سيّاره ريخت

چنان كرده پيكان [ ز ] خارا « 11 » گذر * كه باد بهارى ز گل‌هاى تر

پر از ناوك فتنه ديوارها * چو از خار ديوار گلزارها

2945 اتاقه به « 12 » فرق يلان در مصاف * برآورده عنقا سر از كوه قاف

زمين پر ز سنگ و هوا پر ز تير * وز آن « 13 » مرغ [ و ] ماهى همه در نفير

برون خسته آتش « 14 » ز پيكان [ و ] سنگ * وز آن پرشهاب آسمان دو رنگ

سپهر از غبار زمين پرده‌بند * هوادار « 15 » مرغان [ ز ] تار كمند

( 1 ) . چ : فرود آمده هر . ( 2 ) . ب ، م ، د و چ : ( و ) . ( 3 ) . د : گرفت . ( 4 ) . چ : ( و ) . ( 5 ) . چ : گشته . ( 6 ) . د : چمن‌ها ( ! ) . ( 7 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد . ( 8 ) . ت : بر ( ؟ ) متن براساس ب نوشته شد . ( 9 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد . ( 10 ) . چ : چاره ( ! ) . ( 11 ) . ب : خارا ز پيكان . ( 12 ) . ب : ز . ( 13 ) . م : درو . ( 14 ) . چ : آهن . ( 15 ) . ب ، م و د : دام .